ကိုယ္ေတြ ့တိုက္ပြဲမ်ား

(ယြားေဟလူ) သုိ႔မဟုတ္ ပိြဳင့္ (၄၉၁)

ေဆာင္းပါးရွင္ – ဖထီး မန္းေရာဘဇန္

အပိုင္း (၁)

စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားခင္ဗ်ား

ဒီအပတ္မွာေတာ့ ပင္တိုင္ေဆာင္း ပါးရွင္ ဖထီး မန္းေရာဘဇန္ ဟာ
တနသၤာရီတိုင္း ၿမိတ္ခ႐ိုင္အတြင္းရွိ ယြားေဟလူ စခန္းထိုင္ အေတြ႕အႀကဳံမ်ားအား ေဆာင္းပါးအျဖစ္ ေရးသား ေပးပို႔လာရာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအား တင္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ (Operation Promise Land) သစၥာေျမ စစ္ဆင္ေရးကုိ စတင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ လာပုံ၊ အဆင့္ (၃) ဆင့္ျဖစ္တဲ့ အေျခခံစခန္း ခိုင္မာေရး၊ လူထုစည္း႐ုံးေရးနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္စိုးမိုးေရး တို႔ကို အဆင့္ဆင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ပုံ၊ တပ္တြင္း စည္းလံုး ညီၫႊႊတ္မႈ မူ (၅) ခ်က္အား ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့့ပုံ၊ လူမ်ဳိးမတူ ဘာသာမတူေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုထိန္လင္း ဦးစီးေသာ (ABSDF) ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ (၂၀၃) တပ္ရင္းမွဴး၊ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္ခိုင္ရာဇာ ဦးစီးတဲ့ ရခိုင္အမ်ဳိးသား တပ္မေတာ္ ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္အဒူလာ ဦးစီးတဲ့ ေကာ္သူးေလ မြတ္စလင္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္ဖဲြ႕ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ မြန္ျပည္သစ္ပါတီႏွင့္လည္းေကာင္း အသီးသီးအား စည္း႐ုံးေရး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး စည္းလုံးျခင္းရဲ႕ အင္အား တစ္ရပ္အား တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ပံုတို႔ကို ေရးသားထားရာ မ်ားစြာ ဗဟုသုတ ရရွိေစပါတယ္။ ယခုလို ေရးသား ေပးပို႔တဲ့အတြက္ ေဆာင္းပါးရွင္ ဖထီး မန္းေရာဘဇန္ အား ကၽြန္ေတာ္ ကိုဖိုးတ႐ုတ္က အထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။

(The enemy of my enemy is my friend)
(Saw Ba Oo Gyi)

(Operation Promise Land) (သစၥာေျမ) စစ္ဆင္ေရးကုိ က်ေနာ္ႏွင့္ ဗုိလ္မွဴးႀကီး စုိးစိုးတုိ႔ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ၌ တပ္မဟာ (၆)၊ ေဝၚေလေအာက္စခန္းမွာ စတင္ အေကာင္အထည္ ေဖၚလာရာ၊ တခ်ဳိ႕တဝက္ၿပီးေျမာက္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ ထုိစစ္ဆင္ေရးကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚရာ၌ ေခ်ာေမြ႔ေျပျပစ္ေစရန္အတြက္ နယ္ေျမအေျခအေန၊ ရန္သူ႔ သတင္း၊ အင္အား၊ စခန္းထုိင္ႏွင့္ စစ္ေၾကာင္းလႈပ္ရွားမႈမ်ား စသည့္ အေျခအေနမ်ားကုိ ေလ့လာရန္ လုိအပ္ေနေသးသျဖင့္ တပ္မွဴး ဗုိလ္မွဴး စုိးစုိး၏ တာဝန္ေပးခ်က္အရ မိမိႏွင့္ ခ်စ္ရဲေဘာ္ ဘာဂ်ာမြတ္ (က်ဆံုး) ႏွစ္ဦးတို႔သည္ ၿမိတ္၊ ထားဝယ္ခ႐ိုင္၊ တနသၤာရီ ၿမိဳ႕နယ္၊ (မုိးေတာင္) စခန္းရွိ ခ႐ိုင္ဥကၠဌ ဗုိလ္မွဴးႀကီး ေစာမာဗယ္လ္ (ကြယ္လြန္) ကုိ သြားေရာက္ သတင္းပုိ႔သည္။

(ရန္သူကုိ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမရွိဘဲ မတုိက္နဲ႔၊ ရန္သူ႔အေႀကာင္း၊ ကုိ္ယ့္အေၾကာင္း သိေအာင္အရင္လုပ္၊ ဒါမွ တုိက္ပဲြတစ္ရာ ေအာင္ပဲြတစ္ရာ ရမယ္) ဆိုသည့္ နည္းဗ်ဴဟာအတိုင္း တစ္ရက္ခန္႔ ၄င္းထံမွ အေထြေထြရန္သူ႔သတင္း၊ နယ္ေျမအေျခ အေနမ်ား မွတ္ယူၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ ခရီးထြက္ရန္ ျပင္ဆင္သည္။

ဗမာ့တပ္မေတာ္မွ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ ဖထီးရဲ႕ အမွတ္တရ ဓါတ္ပုံ

“ခင္ဗ်ားကုိ နယ္ေျမကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဗုိလ္ဒါးႀကီး (ထိုစဥ္က KNDO တပ္ရင္း (၇) တပ္ခဲြမွဴး) ကုိ ထည့္ေပးလုိက္မယ္၊ ပစၥတုိ တစ္ေယာက္တစ္လက္နဲ႔ M – ၇၂ တစ္လံုး စီ ေပးလုိက္မယ္”။

ခရီးထြက္ခါနီး က်ေနာ့္ကုိ ၄င္းပတ္ထားေသာ (Mido) နာရီျဖဳတ္ေပးသည္၊ ထုိစဥ္က က်ေနာ့္မွာ နာရီမရွိပါ။ တန္ဘုိး ႀကီးေသာ ထုိနာရီမ်ဳိး ဝယ္အားမရွိပါ။ ေအာက္ေျခ ရဲေဘာ္မ်ားအေပၚ ေမတၱာ၊ ေစတနာရွိေသာ ေခါင္းေဆာင္ တပ္မွဴးႀကီး အား ေလးစားမိသည္။ က်ေနာ္တုိ႔ ခရီးထြက္ေသာအခါ ဗုိလ္ဒါးႀကီးႏွင့္ ရဲေဘာ္ (၃) ေယာက္၊ မိမိႏွင့္ ရဲေဘာ္ ဘာဂ်ာမြတ္ ေပါင္း (၆) ေယာက္ ျဖစ္သည္။

(ေနာင္းဘြာ) ေတာႀကီးကို္ ျဖတ္သည္။ ညေနေစာင္းေတာ့ (KNDO) စခန္းေရာက္ၿပီး ညအိပ္သည္။ နံနက္ေစာေစာထ ထမင္းထုပ္ၿပီး ခရီးထြက္၊ တစ္ေန႔လံုးလမ္းေလ်ွာက္၊၊ ရွမ္းရြာႀကီးမ်ားကုိျဖတ္၊ ေတာင္တက္၊ ေနာက္ေတာင္ေျခတြင္ အိပ္သည္။ နံနက္ အစားအေသာက္ ျပင္ဆင္ေနစဥ္ တဲေဘး၌ ကၽြဲ (၁၅) ေကာင္ႏွင့္ လယ္ထြန္ေနေသာ အက်ႌ ဗလာႏွင့္လူကုိ ေတြ႕သည္၊ မုိးေတြရြာေနသည္၊ မခ်မ္းဘူးလားမသိ။

“ဒီလူ မခ်မ္းဘူးလားဗ်၊ ဒီေလာက္မုိးရြာေနတာ၊ အက်ႌလည္း မပါဘူး” ဟု ေမးရာ၊
ဗုိလ္ဒါးႀကီး မွ “ဘယ္ခ်မ္းမလဲဗ်၊ ေဆးစား ထားတာ”
“ဘာေဆးလဲဗ်”
“ဘိန္းစာရြက္” တဲ့။

က်ေနာ္တုိ႔ ေခတၱတည္းေနေသာ တဲနားတြင္ ဘိန္းစာရြက္ အပင္ရွိသည္၊ ခူးၿပီးနန္းႀကည့္ေတာ့ စိမ္းေရႊေရႊ အနံ႔ရသည္။ (ဘိန္းစာရြက္သည္ အေအးခံႏိုင္သည္၊ အေမာခံႏိုင္သည္) သို႔ေသာ္ မူးယစ္ေဆး တစ္မ်ဳိးျဖစ္သည္။ ကရင္အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္က တားျမစ္ထားသည္။ ခရီးထြက္လာရာ မဆံုးႏိုင္ေသာ (ပဝ) ရြာသုိ႔ ေရာက္သည္။ ထုိရြာတြင္ ရဲေဘာ္မ်ားအား ထားခဲ့ၿပီး ေနာက္ေန႔၌ ဗုိလ္ဒါးႀကီးနွင့္ မိမိတုိ႔ႏွစ္ဦးသာ (ဂ်ဳိးေတာင္) သို႔ ခရီးဆက္ၾကသည္။ (ဂ်ဳိးေတာင္) သုိ႔သြားရာ လမ္းတေလ်ွာက္ ျမစ္၊ ေခ်ာင္းမ်ားကုိ ေလွာ္ေလွမ်ား၊ စက္ေလွမ်ားျဖင့္ သြားႀကသည္။ ဒီေရတက္ရာအရပ္ ျဖစ္သျဖင့္ ဧရာဝတီျမစ္ဝကၽြန္းေပၚႏွင့္ တပံုစံထဲ ျဖစ္သည္။ က်ေနာ္တို႔ (၁၉၆၄) ခုနွစ္ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးေဘာင္သုိ႔ စတင္ေျခခ်ေသာ (လပြတၱာ) ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ အေတာ့ကုိတူသည္။ လမုလမက္၊ ကနစုိပင္မ်ား၊ သင္ေပါင္းပင္မ်ားႏွင့္ အျပည့္။

ညေနေစာင္းေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ေနရမည့္ေနရာသုိ႔ လူတစ္ဦး လိုက္ပို႔သည္။ ေစာင္မပါ၊ ယူလာေသာ ပုခက္ႏွင့္ အိပ္သည္။ ကုိက္လုိက္သည့္ျခင္။ ေရတက္ ေရက်ေသာေနရာ ျဖစ္သျဖင့္ မုိးလင္းေတာ့ တဲေအာက္ေျခတစ္ခုလံုး ေရလႊမ္းေနသည္။ လူတစ္ေယာက္ ေပါင္လယ္ေလာက္ရွိေနသည့္ ေရေပၚတြင္ (ဓနိ) ရည္အုိးမ်ားကုိ တဲသုိ႔ ယူလာသည္။ ဗုိလ္ဒါးႀကီးမွ မိတ္ဆက္ေပးသည္ သူ႔အမည္ (ပယ္လယ္ဖုိး) တဲ့။ ထုိသူသည္ ပင္လင္ျပင္ အေတာ္ကၽြမ္းသူ၊ ရဲရင့္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ (ဓနိ) ရည္ႏွင့္ ဧည့္ခံသည္။ အလြန္ခ်ဳိၿပီး မူးယစ္လာသည္။ စကားေျပာေကာင္းသည္၊ သူ႔ထံမွ ၿမိတ္ပင္လယ္ျပင္ သတင္း စံုစံုလင္လင္ရသည္။

အပိုင္း (၂)

ေနာက္ေန႔ (ဂ်ဳိးေတာင္) ရြာထဲသြားျပီး (ေရႊလွပုိင္) ဆုိသူႏွင့္ ေတြ႔သည္။ အလြန္ ေဖၚေရြပါသည္။
သူ႔ထံမွလည္း ရန္သူ႔ သတင္း အေတာ္ရလုိက္သည္။ က်ေနာ္တုိ႔ ထုိတဲ၌ ေနစဥ္အတြင္း ရြာသားမ်ားလာၾကသည္။ ခ်က္စားရန္ ၾကက္မ်ား ယူလာ သည္။ သို႔ေသာ္ စားဆီမရွိ၊ အံုးဆီႏွင့္ ခ်က္စားရသည္။ (စြန္ပဒတ္) သီး အမွည့္မ်ား ယူလာသည္။ ပိႏၷဲသီးႏွင့္ အေတာ့္ကုိ တူသည္၊ သို႔ေသာ္ အရြယ္ငယ္သည္။ အလြန္ ခ်ဳိေမႊးသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ေရႊလွပုိင္သည္ ပင္လယ္ ဓါးျပဗုိလ္ျဖစ္သည္။ ဆင္းရဲသားမ်ားကုိ ဓါးျပမတုိက္၊ သူေဌးမ်ားကုိသာ တုိက္သည္။ တုိက္ရာပါမ်ားကုိ ဆင္းရဲသားမ်ားသုိ႔ ေဝေပးေၾကာင္း ေနာင္မွ သိရသည္။ ပင္လယ္ (ဓါးျပ) အဖဲြ႕မ်ား တနသၤာရီကမ္း တေလွ်ာက္ မ်ားစြာရွိသည္။ အင္အားရွစ္ဆယ္မွ တစ္ရာအထိရွိျပီး ေခတ္မွီလက္နက္ႀကီး၊ လက္နက္ငယ္မ်ားရွိသည္။ လုိအပ္ ေသာ သတင္းအခ်က္အလက္ ရရွိျပီးျဖစ္သျဖင့္ (မုိးေတာင္) သုိ႔ ျပန္တက္လာၾကသည္။ (မုိးေတာင္) ေရာက္ျပီး (လေပါဝါး) (ေငြလုိင္းျဖဴ) စစ္ဆင္ေရး စီမံခ်က္ေရးသားျပီး ဥကၠဌႀကီးကုိ တင္ျပသည္။

ေနာက္တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္တြင္ တပ္မဟာ (၆) (ေဝၚေလ) မိမိစခန္းသုိ႔ ျပန္ေရာက္သည္။ တပ္မွဴးထံသို႔ ခရီးစဥ္ႏွင့္ (လေပါဝါး) စစ္ဆင္ေရး စီမံခ်က္ကုိ ျပသည္။ (လေပါဝါး) စစ္ဆင္ေရးသည္ (Promise land) စစ္ဆင္ေရးႀကီး၏ ေထာက္ပံ့ေရး စီမံခ်က္ ျဖစ္သည္။ (ေဝၚေလ) ေအာက္စခန္း၌ ရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ စည္ကားေနသည္။ ေဘာ္လီေဘာ ပုတ္သူပုတ္၊ ပုိက္ေက်ာ္ျခင္း ခတ္သူခတ္၊ ငွက္ေပ်ာပင္ေျခရင္းရွိ ပတ္လည္ထုိင္ခံုတြင္ ဂီတာ တီးသူတီးႏွင့္ စုိေျပေနသည္၊ သာယာလွပေနသည္။ လာမည့္ တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ အတြင္း ခရီးရွည္ ခ်ီတက္ၾကရေတာ့မည္။ ခရီးမထြက္မွီ (ေဝၚေလ) စစ္ေဆး႐ုံမွ ေဆးသူနာျပဳ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ခ်စ္ကၽြမ္းဝင္ေနၾကေသာ ဗုိလ္တင့္လြင္ႏွင့္ တပ္ၾကပ္ႀကီး ဂ်ဳိးျဖဴ (တပ္ထဲဝင္ လာစဥ္ လြတ္လပ္ေရးႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တုိက္ပဲြဝင္မည့္ ရဲေဘာ္အျဖစ္ ရည္မွန္း၍ ျငိမ္းခ်မ္းေရး ဂ်ဳိးျဖဴအျဖစ္ မွည့္ေပးလုိက္ေသာ အမည္ ျဖစ္သည္) တုိ႔ႏွစ္ဦး မိမိထံလာေရာက္၍ တပ္ျပင္ ထြက္ခြင့္ေတာင္းသည္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ မိမိထံလာျပီး ၿပံဳးစိၿပံဳးစိႏွင့္ -

“က်ေနာ္တုိ႔ကို ေဆး႐ုံဘက္ သြားခြင့္ေပးပါ”

“ငါသိပါတယ္၊ ခရီးထြက္ခါနီး မွာစရာရွိတာ မွာၾကေပါ့ကြာ” ခြင့္ေပးလုိက္သည္။

အျခားရဲေဘာ္မ်ားလည္း အသီးသီး ခြင့္ေတာင္းၾကသည္။ တပ္ျပင္ ထြက္ခြင့္ကုိ စံနစ္တက် လုပ္ထားသည္။ သတ္မွတ္ခ်ိန္ အမွီျပန္ေရာက္ရန္ ညႊႊန္ၾကားထားျပီး ျဖစ္သည္။ သတ္မွတ္ခ်ိန္လြန္မွ ျပန္ေရာက္လာေသာ ရဲေဘာ္ လွထြန္းဦးႏွင့္ ရဲေဘာ္ ျငိမ္းျငိမ္းတုိ႔ ႏွစ္ဦးကုိ ေခၚေတြ႔သည္၊ အရက္အေတာ္မူးေနပံု ေပၚေနသည္၊ သတ္မွတ္ခ်ိန္ အမွီေရာက္ရန္ ေျပးလာၾကသည္။

“ေမာလုိက္တာ ေသာက္ထားတဲ့အရက္ေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး” ဟု ေျပာလာၾကသည္။

သုိ႔ေသာ္သတ္မွတ္ခ်ိန္မေရာက္။ အခ်ဳပ္တုိ႔၊ ႀကိမ္ဒဏ္တုိ႔ ေပးခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။ ရဲေဘာ္ေတြကုိ မနစ္နာေစခ်င္တဲ့ ေစတနာလည္း ပါသည္။ (စည္းကမ္းမရွိတဲ့ လက္နက္ကုိင္တပ္ဟာ တပ္မေတာ္ မဟုတ္ဘူး၊ ဓါးျပအဖဲြ႔ဘဲ ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စည္းကမ္းရွိတဲ့ တပ္မေတာ္ ျဖစ္ေရးကုိ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္သည္။

“မင္းတုိ႔သတ္မွတ္တဲ့ အခ်ိန္လြန္သြားတယ္၊ ဒုတ္ယူမလား။ ဒါဏ္ယူမလား”

“ဒါဏ္ယူမယ္။”

“ကဲ၊ ဒါဆုိ ဟုိမွာထားတဲ့ ႏို႔ဆီဗူးႏွစ္ဗူးကို သြားယူလိုက္၊ ၿပီးရင္ အလံတုိင္ ေအာက္မွာထားတဲ့ ေလးေထာင့္သံပုန္းထဲ ေရအျပည့္ထည့္” လို႔ ညႊႊန္ၾကားလုိက္သည္။

မွတ္ခ်က္။ ႏို႔ဆီဘူးႏွစ္ဘူးႏွင့္ ေလးေထာင့္သံပံုး ေရအျပည့္ျဖည့္ရန္ မည္မွ်ၾကာမည္ကုိ ခန္႔မွန္းႏိုင္မည္ ျဖစ္သည္။ ဒါဏ္ယူပါက ႀကိမ္ဒါဏ္ျဖစ္သည္။ ၾကခတ္ဝါး လက္မအရြယ္၊ ႏွစ္ေတာင္ခန္႔ ျဖတ္ထားသည္။ အနည္းဆံုး (၃) ခ်က္မွ (၅) ခ်က္အထိ အပစ္ေပးခံရမည္ ျဖစ္သည္။ တပ္ဖဲြ႕႐ုံးသည္ ေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ ရွိသည္။ ေခ်ာင္းထဲကုိ (၇) မိနစ္ခန္႔ ဆင္း ရမည္ ျဖစ္သည္။ ႏို႔ဆီဘူး (၄) ဘူးႏွင့္ ေလးေထာင့္သံပံုးအျပည့္ ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ တက္လုိက္ဆင္းလုိက္ ေရအျပည့္ခပ္ ရမည္ကုိ ခန္႔မွန္းႏိုင္ပါသည္။ ဘယ္ရဲေဘာ္က လက္သရမ္း ထားသည္ မသိ၊ ႏို႔ဆီဘူးမ်ားကုိ အေပါက္ကေလးမ်ားပင္ ေဖါက္ထားေသးသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္သစ္ကို တပ္ေဟာင္းေတြက အင္အားျဖည့္ဖို႔ သူတို႔လူေတြ လႊတ္ရင္ မေကာင္းတဲ့လူေတြ လႊတ္တာမ်ားသည္။ မ တစ္ေထာင္သားေတြ၊ အျခားတပ္က လက္မခံခ်င္သူေတြဆုိေတာ့ ဒီေလာက္ေလးေတာ့ ရွိႏိုင္ပါသည္။

အပိုင္း (၃)

နံနက္ (၅) နာရီထုိးသည္ႏွင့္ ကရင္အမ်ဳိးသားအလံေတာ္ အေလးျပဳျခင္းႏွင့္ သစၥာ ေလးခ်က္ ဆုိၾကသည္ -

- ငါတုိ႔သည္ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ တုိက္ပဲြဝင္ပါမည္။
- ငါတုိ႔သည္ အမ်ဳိးသား ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိေရး အတြက္ တုိက္ပဲြဝင္ပါမည္။
- ငါတုိ႔သည္ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္မ်ား အေပၚ သစၥာရွိပါမည္။
- ငါ့အား အထက္မွ ေပးအပ္ေသာတာဝန္ႏွင့္ ဝတၱရားမ်ားကုိ ေက်ျပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ပါမည္။
ဟု သစၥာျပဳပါသည္ ဟူေသာ သစၥာျပဳသံသည္ (ေဝၚေလ) တစ္ရြာလံုးကုိ လႊမ္းၿခံဳသြားပါေတာ့သည္။

ခံစစ္ကုန္းတစ္ခုမွာ ဖထီးက ရဲေဘာ္မ်ားအား ခံစစ္ျပင္ဆင္မႈ ၫႊႊန္ၾကားေနပံု

တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီး ေစာစုိင္းမြန္သည္ မိမိအား မိန္႔ခြန္းေျခြရန္ လာေရာက္သတင္းပုိ႔သျဖင့္ တန္းစီထားျပီး သတိအေနအထား ႏွင့္ ရွိေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားရွိရာသုိ႔ သြားကာ -

“တပ္ဖဲြ႕ သက္သာ၊ ေအးေစ” အေနအထားႏွင့္ ေနေစၿပီး မိမိမွ စကား စေျပာလုိက္သည္။

“ရဲေဘာ္တုိ႔ – ငါတုိ႔ မနက္ဖန္ ခရီးထြက္ေတာ့မယ္။ သြားရမဲ့ ခရီးက ေဝးတယ္။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ရွိဘုိ႔ လုိတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ကားရပ္မဲ့ ေနရာေရာက္မွ အိမ္သာ တက္ရမယ္၊ စားရမဲ့ေနရာေရာက္မွ စားရ ေသာက္ရမယ္။ တုိ႔တေတြ ဟာ ေပ်ာ္ပဲြစား ထြက္တာ မဟုတ္ဘူး၊ စစ္ဆင္ေရးႀကီးတစ္ခုကုိ ဆင္ႏႊဲဲရမွာျဖစ္တယ္။ အသြားေျခရာဘဲ ရွိရင္ရွိမယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ စစ္ထဲဝင္ကတည္းက ရွင္ေသမင္းကုိ သစၥာႏွံထားၾကျပီး ျဖစ္တယ္။ အမ်ဳိးသားအလံေတာ္ကုိ ကုိင္တြယ္သစၥာ ဆုိ ထားျပီးလဲ ျဖစ္တယ္။ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အခ်ိန္ဘဲ ေသေသ၊ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္ အမ်ဳိးသား အတြက္ အေသခံတုိက္ပဲြဝင္မယ္လုိ႔ ငါတုိ႔အားလံုး သစၥာျပဳထားတယ္၊ အဆန္းမဟုတ္ဘူး။ (Death Rather Than Slavery, Death Rather Than to be a coward) “ကၽြန္ျဖစ္ရျခင္းထက္ ေသတာက ျမတ္တယ္၊ သူရဲေဘာေၾကာင္ျခင္းထက္ ေသတာက ျမတ္တယ္” လုိ႔ ငါတုိ႔ ခံယူထားၾကျပီး ျဖစ္တယ္။ ခု တန္းစီထားတဲ့ ရဲေဘာ္အားလံုး ငါနဲ႔လုိက္မဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ မဟုတ္လား။”

“ဟုတ္တယ္” ဟူေသာ အေျဖ တစ္ကြင္းလံုး ဆူညံသြားသည္။

လုိက္မဲ့ ရဲေဘာ္စာရင္းကုိ တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီးက ဖတ္ျပသည္ – မန္းရာဘတ္ဇန္၊ ေစာစုိင္းမြန္၊ ေစာတင့္လြင္၊ ေစာထူးထူး၊ မန္းျငိမ္းျငိမ္း၊ ေစာေကာ္လာ၊ ေစာထဲနစင္ (KNU/KNLA)၊ ေစာေကး ဒုိေစး၊ ေစာေသာထူး၊ (ယြားေဟလူတုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး)၊ ေစာထီဘလု၊ ေစာဖုိးသာထူး (ယြားေဟလူတုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး)၊ မန္းထြန္းျမင့္၊ မန္းၾကာေၾကး၊ မန္းေအာင္ထြန္း၊ မန္းနန္းေအာင္၊ မန္းေအးေသာင္း (DKBA)၊ မန္းကတံုး (ဇဒိန္၊ ေလညႇာတုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး)၊၊ မန္းေရႊမန္းစိန္၊ မန္းခ်စ္ဝင္း၊ ေစာေမာ္ကြီး၊ မန္းဂ်ဳိးျဖဴ၊ မန္းတင္ထြန္း (ဇဒိန္၊ ေလညာတုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး)၊ မန္းဝင္းဘုိ၊ မန္းေဒးဗစ္၊ ကုိ္ေက်ာ္စြာ (ဆံုး) ေစာသန္းဝင္း (ေစာကုလား)။ မန္းေမာင္ေအး၊ ေစာပန္းေဝ၊ မန္းၾကည္ျမင့္၊ မန္းၾကည္ေအး၊ မန္းေသာင္းစိန္၊ မန္းသာဓု၊ မုိဟာမက္ ငမဲ (ေက်ာ္ဆန္း)၊ ေစာဝင္းေနထူး၊ ေစာေကာ္ေနထူး၊ စလုိင္းေနဦး၊ မန္းလဘုိ၊ ေစာဆာဒူးဒူ၊ မန္းေစာငယ္ (ဆံုး)၊ မန္းလွျမင့္ (ဆံုး)၊မန္းျမင့္လွိဳင္၊ မန္းေက်ာ္ ေဇယ်၊ မန္းေက်ာ္မုိးႏိုင္၊ မန္းအဖု၊ မန္းအယုိင့္ (DKBA) မန္းေရႊလာ၊ မန္းေမာင္ပိန္၊ ေစာသက္ေဇာ္၊ ေစာခင္ေမာင္ထြန္း၊ မန္းေက်ာ္ေက်ာ္ႏွင့္ ေစာလားေဟးတုိ႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ဖတ္ျပသည္။ စုစုေပါင္းရဲေဘာ္ (၅) က်ိပ္ ျဖစ္သည္။

တပ္ေရးဗုိလ္ၾကီး ေစာစုိင္းမြန္က အင္အားစာရင္း ဖတ္ၾကားျပီးေနာက္ မိမိမွ မိန္႔ခြန္း ဆက္ေျပာသည္။ “ရဲေဘာ္တုိ႔ – စစ္ထြက္ၿပီဆုိရင္ ခ်စ္ဦးသူေတြကုိ ခဲြခြာရမယ္။ အိမ္သူ သက္ထား ခ်စ္ဇနီးမယားေတြ၊ သားသမီးေတြကုိ ရက္ရွည္လမ်ား ခဲြခြာရမယ္၊ ဒါဟာ ကမၻာ့စစ္သမုိင္း အစကတည္းက ျဖစ္ရွိခဲ့တဲ့ တရားေတြျဖစ္တယ္။ ငါကေတာ့ ေရွ႕တန္း ထြက္ျပီဆုိတာနဲ႔ အားလံုးကုိ ေမ့ထားလုိက္တယ္၊ ဘာသံေယာဇဥ္မွ မထားဘူး၊ ငါတစ္ေယာက္ထဲရွိတယ္လုိ႔ ခံယူလုိက္တယ္။ ဒီလုိမွမဟုတ္ရင္ ငါလည္း လူတစ္ေယာက္ဘဲကြ၊ မိသားစုကုိ သတိရတာတုိ႔ လြမ္းတာတုိ႔ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလံုး ေမ့ထားလုိက္၊ ျပန္ေတြ႕ၾကမွဘဲ တဝႀကီး ခ်စ္ေပါ႔ ဟုတ္လား” ဟု မိန္႔ၾကားၿပီး တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီး ေစာစုိင္းမြန္ကုိ ဆက္လုပ္ရန္ ၫႊႊန္ၾကားလုိက္သည္။

ေနာက္ေန႔ ႏိုဝင္ဘာလ ၃ဝ ရက္၊ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ခရီးစထြက္သည္၊ တစ္ေန႔လံုး ကားစီးသည္၊ တစ္ညလံုး ကားစီးျပီး ညသန္းေခါင္ေက်ာ္မွ (မုိးေတာင္) ေရာက္ေတာ့သည္။ (Sweet December) ဟု ျပိဳင္တူ ေထာပနာျပဳသံ ၾကားေနရသည္။

“ေၾသာ္ ဒီဇင္ဘာလေတာင္ ေရာက္ေတာ့မွာလား။”

က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးနဲ႔သား၊ သမီးေလးေတြ (Sweet December) ည ဘုရားဝတ္ျပဳၾကေတာ့မည္ကုိ ျမင္ေယာင္လာသည္။

အပိုင္း (၄)

(မုိးေတာင္) ေရာက္ၿပီး တပ္ေတြကုိ ေနရာခ်သည္။ ထုိစဥ္က ၿမိတ္ – ထားဝယ္ခ႐ိုင္၌ တပ္ရင္း (၁ဝ) အဆင့္သာ ရွိေသး သည္၊ (မုိးေတာင္) တြင္ တပ္ခဲြတစ္ခဲြထားသည္။ (မုိးေတာင္) တာဝန္ခံမွာ ဗုိလ္မွဴးဟန္ၾကည္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

တပ္ရင္း(၁ဝ) မွ (NDF) အပါတ္စဥ္ (၁) မိမိႏွင့္ ဗုိလ္သင္တန္း အတူတက္ေရာက္ခဲ့သူမ်ားမွာ မိမိမွတ္မိသေလာက္။ ဗုိလ္ မူကယ္၊ ဗုိလ္ေကာကရ၊ ဗုိလ္လြမ္းထူးျမတ္၊ ဗုိလ္ထြန္းထြန္း၊ ဗုိလ္တာအယ္မူး၊ ဗုိလ္ေအာင္ႏိုင္ တုိ႔ျဖစ္သည္။

မိမိတုိ႔ (မုိးေတာင္) ေရာက္စဥ္ မိမိႏွင့္ အပတ္စဥ္တစ္ခုထဲမွ ဗုိလ္ေကာကရႏွင့္ ျပန္ေတြ႕သည္။ နယ္ေျမအေျခအေန၊ ရန္သူ႔ အေျခအေနကုိ ေမးသည္။ ထားဝယ္ၿမိဳ႕၌ ခလရ (၂၅) တစ္ရင္းသာ ရွိသည္၊ ေနာင္းဘြာေတာႀကီးသည္ ဆူးၿခံဳေတြ ထူထပ္ သည္၊ က်ယ္သည္၊ ရန္သူစထြက္ကတည္းက ေျပာက္က်ားဆက္တုိက္ပစ္ေနရင္ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ (မုိးေတာင္) မေရာက္ႏိုင္။ (KNDO) ေတြ တပ္ခ်ထားသည့္ ေနရာကလည္း စုိးမုိးကုန္း ျဖစ္ေနသည္။ ေျမျပင္အေနအထားအရ စစ္တုိက္လုိ႔ေကာင္းသည္ ဟု မွတ္ယူထားသည္။

ေနာက္ေန႔ (၈၈) ျပည္သူ႔ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္မ်ားရွိရာ စခန္းကုိ သြားလည္သည္။ ႏွစ္ရာခန္႔ ရွိမည္။ လူငယ္၊ လူရြယ္၊ ရဲေဘာ္၊ ရဲေမေတြ ျဖစ္သည္။ ေတာ္လွန္ေရး စစ္အေတြ႕ အႀကံဳ ႏုနယ္ေသးသူမ်ား ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ျပည္သူ႔ေတာ္လွန္ေရး စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ ေတာင္ထိပ္မွာ ရွိေနသည္။ ထုိရဲေဘာ္မ်ားအနက္ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ (ABSDF) တပ္ရင္း (၂ဝ၃) တပ္ရင္းမွဴး ျဖစ္လာမည့္ ကုိထိန္လင္းႏွင့္ ေတြ႕သည္။ ဘိတ္သံဝဲဝဲႏွင့္ သူစကားေျပာသံမွာ နားေထာင္လုိ႔ေကာင္းေနသည္။

“ခင္ဗ်ားတုိ႔ အဖဲြ႕မွာ ေသနတ္ဘယ္ေလာက္ရွိလဲ”

“႐ိုင္ဖယ္ သံုးလက္”

“နည္းတာေပါ့၊ က်ေနာ့္မွာ (ဝမ္းခါ) တုိက္ပဲြက ရထားတဲ့ ေသနတ္အပုိ (၁၅) လက္ရွိတယ္။ စစ္တုိက္ခ်င္တဲ့ ရဲေဘာ္ (၁၅) ေယာက္ က်ေနာ္နဲ႔အတူ လုိက္လုိ႔ရတယ္။ သေဘာတူရင္ မနက္ဖန္ က်ေနာ္ဆီလာခဲ့” ဟု ေျပာၿပီး မိမိအေျချပဳရာသုိ႔ ျပန္လာသည္။

ေနာက္ေန႔ ဗုိလ္ထိန္လင္း အပါအဝင္ ရဲေဘာ္ (၁၅)ေယာက္ က်ေနာ့္ထံ ေရာက္လာသည္။ မိမိရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္အတူ ထားၿပီး အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီေရးအတြက္ တုိက္ပဲြဝင္မည့္ မိမိရဲေဘာ္မ်ားအျဖစ္ သေဘာထားလုိက္သည္။ မိမိတုိ႔အေျချပဳထားေသာ ေနရာ၏ အေရွ႕တြင္ ေဘာလံုးကြင္းရွိသည္၊ ရဲေဘာ္မ်ား၏ ႀကံ႕ခုိင္ေရးႏွင့္ သက္လံု ေကာင္းမြန္ေရး အတြက္ ေဘာလံုးကြင္းပတ္၍ အနည္းဆံုး (၁ဝ) ပတ္ ေျပးခုိင္းသည္။ မိမိလည္း ဝင္ေျပးသည္။ ေျပးေနစဥ္ ေျခလွမ္းညီရန္ အတြက္ -

“ကတီ ၊ ္နီာ္ဂံ ၊္ တ၊၊ ခံ သ၊၊ လြံ ၊္ တ၊၊ ခံ သ၊၊ လြံ ၊္ ဒုးဆူ ၊္ဆူ ၊္ တ ၊္မ၊န၊၊ မ့ ၊္ ပတ ၊္ ဒုးဆူ ၊္ ဆူ ၊္ တ ၊ ္မ၊ န၊၊ မ့ ၊္ ပတ ၊္”
ဟု ကရင္ရဲေဘာ္မ်ား ေအာ္ေနသလုိ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္မ်ား လုိက္ေအာ္ၾကသည္။ သူတုိ႔ ဘယ္လုိၾကားသလဲ မသိ၊ ၄င္းတုိ႔ေအာ္သံမွာ -

“အီဇူးဇူး၊ တပ္မႏွစ္၊ ေဘးဖယ္ထား” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ အမွန္မွာ “မ်ားမ်ားတုိက္၊ ေအာင္ပဲြဟာ တုိ႔႔အတြက္” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။

မိမိတုိ႔ ခ်ီတက္ရမည့္ ရည္မွန္းခ်က္ မေရာက္ေသး၊ (မုိးေတာင္) သည္ ခရီးတဝက္သာ ေရာက္ေသးသည္။ မၾကာမီ မိမိႏွင့္ ေဒသခံ (၃) ေယာက္ (ရြားေဟလူ) သုိ႔ ခ်ီတက္ ၾကသည္။ (မုိးေတာင္) သည္ တဘက္ႏိုင္ငံ (ပရာကြၽပ္ကီရီခံ) ၿမိဳ႕ႏွင့္ နီးၿပီး (ယြားေဟလူ) သည္ တဘက္ႏိုင္ငံ (ခၽြဳံဖုန္း) ၿမိဳ႕ႏွင့္ နီးသည္။ (ဘုတ္ျပင္း) ၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္ႏွင့္ (မာရမ္း) ၏ ေျမာက္ဘက္တြင္ ရွိသည္။ နယ္ျခားသစ္လုပ္ငန္း ဂိတ္ေလး ျဖစ္သည္။ ထုိဂိတ္ကုိ ဗုိလ္ႀကီးလွစုိး (က်ဆံုး) မွ (ယြားေဟလူ) ဟု အမည္ ေပးထားသည္။ (ယြားေဟလူ) ၏ စေကာ ကရင္ အဓိပၸါယ္မွာ (ဘုရားေပးေသာကုန္း) ဟူ၍ျဖစ္သည္။ ထုိကုန္းႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ ပိြဳင့္ (၄၉၁) ေတာင္ကုန္းရွိသည္။

ဗမာ့တပ္မေတာ္ ကမ္း႐ိုးတန္းတုိင္း တပ္မ်ား မသိသူရွားသည္။ (ယြားေဟလူ) ေဒသတခုလံုး မုန္တုိင္းႀကီး ေမႊခဲ့ဖူးသျဖင့္ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား အျမစ္ကၽြတ္ထြက္ကုန္သည္၊ သစ္ပင္ႀကီး မ်ား ေအာက္တြင္ အသစ္ ထြက္လာေသာ အပင္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ၾကပ္ေနသည္။ ၿခံဳပုတ္၊ ႏြယ္ပင္မ်ားကုိ တုိးလုိ႔မေပါက္၊ သြားလာရန္ခက္ခဲသည္။ သစ္ကုိင္းေပၚေက်ာ္ကာ တစ္ေနရာမွ တစ္ေနရာ သြားရသည္။ ေတာေကာင္မ်ား တစ္ေကာင္တေလမွ မေတြ႔၊ ဖါးေအာ္သံမွတပါး၊ ေျမာက္ႀကိဳးေခြ သံမ်ားလဲ မၾကားရ။ အစားဆင္းရဲ၊ အေနဆင္းရဲမည့္ ေနရာျဖစ္သည္။ ေပါမ်ားတာေတာ့ ရွိသည္။ အျခားမဟုတ္။ ေန႔ေန႔ ညည တပ္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ခ်ီတက္လာၿပီး ေသြးလာစုပ္ၾကေေသာ ျခင္အုပ္ႀကီး ရွိသည္။

အပိုင္း (၅)

မိမိစဥ္းစားမိသည္။ သမၼာက်မ္းစာထဲမွ (Promise Land) သည္ (ပ်ားရည္ႏွင့္ ႏြားႏို႔) စီးဆင္းရာ အရပ္ျဖစ္သည္ဟု
ၾကားဖူးသည္၊ ယခုေရာက္ရာ အရပ္သည္ သြားလာရန္ ခက္ခဲေသာေတာင္ကုန္းႏွင့္ မိနစ္ (၃ဝ) ခန္႔ ေရဆင္းခပ္၊ ေရဆင္းခ်ဳိးရမည့္ ေနရာ ျဖစ္သည္။ မတတ္ႏိုင္၊ အခက္အခဲဟူသမ်ွ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရမည္၊ ေရွ႕မွာရွိတဲ့ ဆူးေညႇာင့္ခလုတ္ မွန္သမွ် ရွင္းထုတ္ႏိုင္ ရမည္ဟု မိမိတုိ႔ ထြက္မလာမီွ ဆံုးျဖတ္ထားၿပီးလည္း ျဖစ္သည္။ နယ္ေျမအေျခအေန၊ ရန္သူ႔အေျခအေနမ်ားကုိ ေလ့လာ သိရွိျပီး (မုိးေတာင္) သုိ႔ ျပန္လာ သည္။ မိမိရဲေဘာ္မ်ားကုိ ျပန္ေခၚရန္ စီစဥ္သည္။

(ယြားေဟလူ) သို႔ မိမိတုိ႔အားလံုး ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္သြားပါၿပီ။ ႀကိဳတင္ ၾကည့္္႐ႈထားၿပီးျဖစ္၍ တပ္ဖဲြ႔ ႐ုံးစုိက္မည့္ ေနရာ၊ ဗုိလ္ထိန္လင္းဦးစီး ေက်ာင္းသားတပ္ဖဲြ႕ေနရာ၊ နယ္စပ္ဂိတ္ေနရာ၊ သင္တန္းကြင္းေနရာ၊ ေဆး႐ုံ၊ ရိကၡာ႐ုံ စသည့္ စီစဥ္ထားေသာ ေနရာမ်ားသုိ႔ သက္ဆုိင္ရာဌာန တာဝန္ခံမ်ားကုိ ေျပာျပသည္။ ေရရွိေသာ ေနရာ၌ ေျမျပန္႔ရွိ သျဖင့္ ေဆး႐ုံ၊ ရိကၡာ႐ုံ ထားမည္ျဖစ္သည္။ ေဆးအဖဲြ႕၊ ရိကၡာအဖဲြ႕မ်ားက သတ္မွတ္ေပးေသာ ေနရာကို ခုတ္ထြင္ရွင္းရန္ ျဖစ္သည္။

နယ္ျခားဂိတ္ေနရာ၌ ဗုိလ္စုိင္းမြန္တုိ႔အဖဲြ႕ကုိ ထားၿပီး မိမိႏွင့္ ႐ုံးအဖဲြ႕သည္ စုိးမုိးကုန္း (ကီးဒို) ကုန္း၌ ေနရာခ်မည္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ေန႔တြင္ သက္ဆုိင္ရာ ဌာနတာဝန္ခံမ်ားႏွင့္ ရဲေဘာ္မ်ား သတ္မွတ္ထားသည့္ ေနရာသုိ႔ ေနရာရွင္းရန္ လႈပ္ရွားၾက ေတာ့သည္။ မိမိသည္ နံနက္စာစားျပီး (ကီးဒို) ကုန္းသို႔ ဗုိလ္တင့္လြင္ႏွင့္ တပ္စိတ္တစိတ္ေခၚၿပီး ေနရာ သြားရွင္းေတာ့သည္။ နယ္ျခားဂိတ္မွ ေတာင္ေၾကာအတုိင္း တက္ရမည္ျဖစ္သည္၊ လမ္းမရွိ၊ လဲေနေသာ သစ္ပင္ႀကီးမ်ားေပၚ ခက္ခက္ခဲခဲ တက္ သြားရသည္၊ ပံုမွန္ နာရီဝက္ခရီးကုိ ႏွစ္နာရီခန္႔ တက္ရသည္။ လမ္းတေလ်ာက္ တခ်ဳိ႕အပင္မ်ား၏ အရြက္သည္ လက္ကုိ ထိမိပါက (ေဘာက္ဖတ္) ထိသလုိ ယားယံနာက်င္လာသည္။ အခက္အခဲေပါင္းစံု ရင္ဆုိင္ေန ရသည္။

တစ္ပါတ္ခန္႔အၾကာ တပ္ရင္း (၁ဝ) မွ ျပန္တမ္းတစ္ခု ေရာက္လာသည္။ မိမိတုိ႔အဖဲြ႕အား စစ္ေၾကာင္း (၃) ဟု သတ္မွတ္ လုိက္သည္။ မိမိတုိ႔ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ဗုိလ္ခိုင္ရာဇာ (အိႏၵိယ ကၽြန္းတစ္ကၽြန္းတြင္ ကရင္၊ ရခုိင္တပ္မွဴးတခ်ဳိ႕ႏွင့္ ရက္စက္စြာ အသတ္ခံလုိက္ရသူ) ဦးစီးေသာ ရခုိင္အမ်ဳိးသားအဖဲြ႕၊ ဗုိလ္အဒူလာ ဦးစီးေသာ ေကာ္သူးေလ မြတ္စလင္ လြတ္ ေျမာက္ေရးတပ္ဖဲြ႕ ရွိသည္။ စစ္ေၾကာင္း (၃) အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ေစေရးအတြက္ ရခုိင္ႏွင့္ မြတ္စလင္အဖဲြ႕မ်ားကုိ စစ္ ေၾကာင္း႐ုံးသုိ႔ ျပန္လာရန္ ၫႊႊန္ၾကားလုိက္သည္။ လူစံု ေရာက္လာၿပီျဖစ္၍ စည္းေဝးပဲြျပဳလုပ္သည္။ အခ်က္ (၃) ခ်က္ ခ်မွတ္ လုိက္သည္ -

- ပထမအခ်က္၊ အဆင့္(၁)၊ (အေျခခံစခန္းခုိင္မာေရး)၊
- ဒုတိယအခ်က္၊ အဆင့္(၂)၊ (လူထုစည္းရံုးေရး)နွင့္
- တတိယအခ်က္၊ အဆင့္(၃)၊ (ပင္လယ္ျပင္စုိးမုိးေရး) တုိ႔ျဖစ္သည္။

နယ္ေျမအေျခအေနႏွင့္ ပါတ္သက္ၿပီး -

“ဘုတ္ျပင္းမွာ ခလရ (၂၂၄) ရွိတယ္၊ ေကာ့ေသာင္မွာ တစ္ခဲြ၊ (မာရမ္း) မွာ တစ္ခဲြရွိတယ္။ စခန္းရဲ႕ေတာင္ဘက္မွာ (ဗုိလ္ေသြး) ဦးစီးတဲ့ (ဒညတ) အဖဲြ႔တုိ႔ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္မွာ (ဗဂံုမာန္) ဦးစီးတဲ့ မြန္အဖဲြ႔၊ မြန္အဖဲြ႔နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ၾကားမွာ (ရတနာပံု) မုိင္းရွိတယ္၊ ရန္သူရွိတယ္၊ (ကရသူရိ) ဂြင္မွာလႈပ္ရွားေနတဲ့ (ဓါးျပ) အဖဲြ႔ရွိတယ္။ လူနဲ႔ လက္နက္ အင္အားေတြ မသိေသးဘူး၊ ဒီအဖဲြ႔ေတြ ရန္သူကုိသာ ဆန္႔က်င္ရင္ ငါတုိ႔ မဟာမိတ္ ဖဲြ႔ရမယ္။”

“(The enemy of my enemy is my friend) ဆုိတဲ့ (ဒႆန) ကုိ အေကာင္အထည္ ေဖၚရမယ္။ ယာယီဘဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျမဲတန္းဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဖဲြ႕ရမယ္၊ ရန္သူ မမ်ားလာေအာင္ လုပ္ရမယ္၊ နဝတ (နအဖ မျဖစ္မွီ) ကုိဦးတည္တုိက္ဘုိ႔၊ ရန္သူတစ္ဦးထဲ ထားဘုိ႔ျဖစ္တယ္။”

“လူထုစည္း႐ုံးေရးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ (နာကဖေရာင္) (ဇဒိန္) စတဲ့ ကရင္ရြာေတြ၊ (ေလညႇာ) စတဲ့ (ပသွ်ဴး – ဘိတ္) ရြာေတြဟာ စခန္းနဲ႔ (၃) ရက္ေလာက္ သြားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ စခန္းရဲ႕ အေရွ႕ခ်မ္းမွာ (ထုိင္း) ရြာေတြရွိတယ္။ (လူထု) စည္း႐ုံးေရးဆုိရင္ ဘယ္လူထုဘဲျဖစ္ျဖစ္ စည္း႐ုံးရမယ္၊”

“လူထုဆုိရင္ ဘယ္လူမ်ဳိးဘဲျဖစ္ျဖစ္ အလုပ္အေကၽြးျပဳရမယ္၊ စည္း႐ုံးရမယ္”

“စည္းရံုးေရးလုပ္တာ ေလသြားကန္တာ မဟုတ္ဘူး၊ အလုပ္အေကၽြးသြားျပဳတာ၊ ဇိမ္နဲ႔ ထုိင္ျပီး လူထုကုိ ခုိင္းစားတာ မဟုတ္ဘူး၊ လူထုလုပ္ငန္းေတြမွာ ပါဝင္လုပ္ကုိင္တာ ျဖစ္တယ္။ လူထုျပသနာကုိ ကူညီေျဖရွင္းေပးတာ၊ လူထုအခက္အခဲကုိ ကူညီတာ ျဖစ္တယ္။”

“ပင္လယ္ျပင္စုိးမုိးေရးကုိ တတိယအဆင့္မွာ ထားတယ္၊ (ေကာ့ေသာင္း) က ဘိတ္ကၽြန္းစု ေတြအထိ ဘာစီးပြားေရးေတြရွိတယ္၊ ငါးဖမ္းေလွ (ႀကီး၊ လတ္၊ ငယ္) ဘယ္ေလာက္ ရွိတယ္၊ ပုလဲ – ငွက္သုိက္လုပ္ငန္းေတြ ဘာေတြရွိတယ္ဆုိတာ ဒီမလာခင္ကတည္းက လာစံုစမ္းထားၿပီးျဖစ္တယ္။ အဓိကအခ်က္ဟာ ရန္သူကုိ ေခ်မႈန္းႏိုင္ဘုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိ ခုိင္မာ ေတာင့္တင္းေအာင္ တည္ေဆာက္ရမယ္။ ဒီစခန္းဟာ ဒုိ႔ရဲ႕အေျခခံစခန္းဘဲ။”

“ဒီစခန္းခုိင္မာဘုိ႔ စည္းဝုိင္း (Circle) (၃) ခုထားတယ္။

- အတြင္းစည္း၊ ပထမစည္းဝုိင္းဟာ ဒီစခန္းျဖစ္တယ္၊
- အလယ္စည္း၊ ဒုတိယစည္းဝုိင္းဟာ (ပလာေအာ) ေခ်ာင္းအထိျဖစ္ျပီး၊
- အျပင္စည္း၊ တတိယစည္းဝုိင္းကေတာ့ (ဘုတ္ျပင္း) နားအထိ ျဖစ္တယ္။

အဆင့္ (၁) အေနနဲ႔ အတြင္းစည္းကုိ အရင္လုပ္မယ္။
ဗုိလ္ေသြးရဲ႕ (ဒညတ) အဖဲြ႔ကုိ အရင္စည္း႐ုံးမယ္၊ ေနာက္ မြန္အဖဲြ႔၊ ျပီးရင္ (ကရသူရိ) က (ဓါးျပ) အဖဲြ႔ကုိ မိတ္ေဆြမျဖစ္ေတာင္ ဒုိ႔ကုိမတုိက္ဘုိ႔၊ မဆန္႔က်င္ဘုိ႔ (ၾကားထား) လုပ္ ရမယ္။”

“အတြင္းစည္း စီမံခ်က္ကေတာ့ အခုိင္အမာစခန္းဟာ (ကီးဒုိ) ကုန္းျဖစ္တယ္၊ သူ႔ရဲ႕ ေအာက္နားက ေတာင္ေၾကာကုိ အရံအျဖစ္ထားမယ္။ ပိြဳင့္ (၄၉၁) ကုန္းကုိ ေမ့ထားလုိ႔ မရဘူး၊ အားလံုးကုိ စုိးမုိးထားတယ္။ ခက္တာက ဒီကုန္းဟာ အမွန္မွာ နယ္ျခား သတ္မွတ္ရာမွာ ေရေဝကုန္းတန္းအတုိင္း နယ္ျခားသတ္မွတ္ရမယ္၊ ခုေတာ့ကြာ ေတာင္ထိပ္ မေရာက္ခင္ ေဘးကပါတ္ျပီး ဆဲြသြားတယ္၊ ဒီေတာ့ စုိးမုိးကုန္းဟာ တဘက္ႏိုင္ငံဘက္ျခမ္းမွာ ရွိေနတယ္။ တုိက္ပဲြျဖစ္ရင္ ရန္သူဟာ ဒီကုန္းကုိ အရယူမွာ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီကေန တုိ႔ကုိ ဦးႏွိမ္ ပစ္ထားရင္ တုိ႔ေခါင္းေဖၚႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာကုိ အရယူထားရမယ္”

“ဒီစီမံခ်က္ေတြအတုိင္း ငါတုိ႔တပ္ဖဲြ႔က အတြင္းစည္းခုိင္မာေရးကုိ လုပ္မယ္။”
ဗုိလ္ရာဇာနဲ႔ ဗုိလ္အဒူလာတုိ႔အဖဲြ႕ကေတာ့ ေရွ႕တန္းျပန္ထြက္ၿပီး (နာကဖေရာင္၊ ဇဒိန္နဲ႔ ေလညာ) ဘက္မွာ ျပန္လႈပ္ရွားကာ လူထုစည္း႐ုံးေရးနဲ႔ ရန္သူ႔လႈပ္ရွားမႈေတြကုိ ေစာင့္ ၾကည့္ရန္၊ ပုိင္ရင္တုိက္ရန္ လမ္းၫႊႊန္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ၿပီး အစည္းအေဝး ႐ုပ္သိမ္းလုိက္သည္။

အပိုင္း (၆)

စီမံခ်က္အဆင့္ (၁) ျဖစ္သည့္ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္း ခုိင္မာေရးကုိ စတင္လုပ္ကုိင္ရန္ တပ္မွဴးမ်ားကုိ ေခၚယူလုိက္သည္။ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းထိပ္ရွိ ၿခံဳႏြယ္၊ ျမက္ေပါင္းမ်ား၊ သစ္ပင္ မ်ားကုိ စုေပါင္းရွင္းရန္ ဗုိလ္တင့္လြင္ႏွင့္အဖဲြ႔၊ ဝါးခုတ္ရန္ ဗုိလ္ေနာင္ေနာင္ ႏွင့္အဖဲြ႕၊ အိမ္ေဆာက္ဖို႔ အိမ္တုိင္ခုတ္ရန္ ဗုိလ္ေသာထူးအဖဲြ႕၊ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းပတ္လည္ ကတုတ္ က်င္းတူးးရန္ ဗုိလ္ေကာ္ လာႏွင့္အဖဲြ႕တုိ႔ကုိ အသီးသီး တာဝန္ေပးအပ္လုိက္သည္။ (၇) ရက္ တစ္ပါတ္ အတြင္း အၿပီးလုပ္ကုိင္ၾကရမည္။ စီမံခ်က္ အတုိင္း ရဲေဘာ္မ်ား တက္ညီ လက္ညီ လုပ္ကုိင္ေနၾကပါသည္။

(The enemy of my enemy is my friend) ဆုိသည့္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေစာဘဦးႀကီး၏ လမ္းညြန္ခ်က္အတုိင္း လုပ္ေဆာင္ ရန္ မိမိတုိ႔ ေတာင္ဘက္ပုိင္းရွိ (ဒညတ) ဗုိလ္ေသြး၏ အဖဲြ႕ကုိ စည္း႐ုံးဖို႔ ျပင္ဆင္သည္။ လူအင္အား၊ လက္နက္အင္အား တုိ႔ကုိ ေလ့လာသည္။ တစ္ပါတ္အတြင္း ဗုိလ္ေသြးတုိ႔၏ အေျခအေနစံုကုိ သိရွိသည္။

မွတ္ခ်က္။
ဗုိလ္ေသြးသည္ ေဒါက္တာ မန္းျမင့္ဆုိင္၏ ညီအစ္ကုိဝမ္းကဲြ ေတာ္သည္။ တပ္ရင္း (၁ဝ) မွ မသကၤာသျဖင့္ ဖမ္းဆီးစစ္ေဆး ျခင္းအား ခံရစဥ္ အညႇင္းခံထားရသျဖင့္ (KNU) ကို စိတ္နာ ေနသူျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

လူအင္အား (၃ဝ) ခန္႔ရွိၿပီး လက္နက္ ေလးငါးေျခာက္လက္ခန္႔သာ ရွိသည္ဟု သိရွိရသည္။ ဗုိလ္ေသြးႏွင့္ ေတြ႕ရန္အတြက္ ဗမာစကားတတ္ေသာ ရြာသား (ဦးေနေအး) ကုိ ေခၚယူ၍ “က်ေနာ္ ဗုိလ္ေသြးနဲ႔ ေတြ႔ခ်င္တယ္၊ သူ႔နဲ႔ေတြ႕ႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ ေပးပါ”ဟု ေျပာလုိက္သည္။ သံုးေလးရက္ အတြင္း ဗုိလ္ေသြးႏွင့္ (အန္းေထာင္း) ရြာတြင္ ေတြ႕ၾကသည္။ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚသား ခ်င္းလည္းျဖစ္၊ မိမိအေၾကာင္းကုိ သိရွိထားၿပီးလည္း ျဖစ္သည့္အျပင္ ဥကၠဌႀကီး မန္းဘဇန္၏ ဂုဏ္အရွိန္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ ႏိုင္ပါသည္။ ဘာျပႆနာမ်ွ မရွိဘဲ ေတြ႕ဆံုပဲြ ေခ်ာေမာေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ စည္း႐ုံးေရး ပထမအဆင့္ ေအာင္ျမင္သြားၿပီ ျဖစ္သည္။ ဆက္လက္ စည္း႐ုံးရေပဦးမည္။

ေနာက္တစ္ပါတ္ ရိကၡာကိစၥ (ခ်ဳံေဖါင္း) တြင္ တပ္ေထာက္ဗုိလ္သန္းဝင္းနွင့္ ဝယ္ရန္အသြား ဗုိလ္ေသြးကုိ ဝင္ေတြ႕သည္။ အိပ္ရာတြင္ မူးေနသည္။ ေသာက္ထားသည္မွာ တစ္ပါတ္ခန္႔ ရွိေနေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ေနာက္မ်ားမၾကာမွီ ဗုိလ္ေသြးကုိ သြားေတြ႕ျပန္သည္။ ၄င္းစခန္းသုိ႔ သြားလည္ရန္ ဖိတ္ေခၚသျဖင့္ သြားလည္ျခင္း ျဖစ္သည္။ စခန္းကုိ ဝင္သည္ႏွင့္ ေဆး ေျခာက္အနံ႔မ်ားက ဆီးႀကိဳေနသည္။ ေဆးေျခာက္ရွဴထားလုိ႔ ထင္သည္၊ မ်က္ေစ့ႏွစ္ကြင္းစလံုး နီရဲေနၾကသည္။ စစ္ဝတ္စံု ဝတ္ထားသူ တစ္ဦးႏွစ္ဦးသာရွိၿပီး က်န္သူမ်ားမွာ အရပ္ဝတ္မ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္။

မိမိတုိ႔လည္း (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္း ေတာင္ထိပ္ပါတ္လည္၌ (၁ဝ) လံကြာ တဲအိမ္မ်ား ေဆာက္လုပ္ျပီးေနပါျပီ။ အလံတုိင္စုိက္ထူရန္ ေနရာ၊ တန္းစီလူစစ္ရန္ ကြင္းေနရာမ်ား ျပင္ရန္ ရွိေနျပန္သည္။ ေျမမညီသျဖင့္ ေျမညႇိရန္ ရွိသည္။ ေနာက္တစ္ပါတ္အျပီး ေျမညႇိရန္ စီမံရျပန္သည္။ ဗုိလ္ေကာ္လာႏွင့္အဖဲြ႕ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္း တူးရာဝယ္ ျပီးသေလာက္ ရွိေနပါျပီ။ မိမိတပ္ဖဲြ႕ရွိ တပ္မွဴးမ်ားသည္ ေျမပံုဖတ္နည္း (Compass) ၾကည့္နည္း၊ မိမိေနရာ ရွာေဖြနည္း၊ ေျမပံု ေျမျပင္ ေတာင္ေၾကာလိမ္မ်ားကဲ့သို႔ ကြဲလြဲခ်က္မ်ား ရွာေဖြျခင္း၊ အကဲၾကည့္ျခင္း၊ လက္နက္ႀကီးပစ္နည္း၊ ပစ္ပိုင္နယ္ ခြဲျခားျခင္း၊ ပံုေသပစ္ လမ္းေၾကာင္းမ်ား သတ္မွတ္ျခင္း၊ သတ္ကြင္းမ်ားထားျခင္း စသည့္ စစ္ပညာမ်ားကုိ တတ္ေျမာက္ ထားၾကျပီး ျဖစ္သည္။

မိမိတုိ႔၌ရွိေသာ စစ္သုံးေျမပံုမွာ အေမရိကန္တပ္သံုး စစ္သုံးေျမပံုသာရွိျပီး အဂၤလိပ္စစ္တပ္သံုး တစ္လက္မတစ္မုိင္ ေျမပံုမရွိပါ။ သုိ႔ေသာ္ ျပႆနာမရွိ အားလံုးၾကည့္တတ္ၾကသည္။ ေျမပံုကုိ ခင္းျပီး တပ္မွဴးမ်ားကုိေခၚကာ အကယ္၍ ရန္သူထုိးစစ္ဆင္လာျပီဆုိရင္ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းကုိ တက္လာဖို႔ ေတာင္ေၾကာသံုးေၾကာ ရွိသည္။ ထိုေတာင္ေၾကာ သံုးေၾကာ ၾကားမွာ မတ္ေစာက္ေသာ ခ်ဳိင့္ေတြသာ ရွိပါသည္။

“မင္းသာ ရန္သူ႔တပ္မွဴးျဖစ္ရင္ မင္းဘယ္လုိလုပ္မလဲ” လုိ႔ တစ္ဦးခ်င္းေမးရာ ဘယ္လုိလုပ္မယ္၊ ညာလုိလုပ္မယ္လုိ႔ အသီးသီးေျပာၾကသည္။ “ဒါဆုိရင္ ဗုိလ္တင့္လြင္ မင္းအဖဲြ႔က ဒီေတာင္ေၾကာထိပ္မွာ ေစာင့္ပစ္မဲ့ ကတုတ္ႏွစ္လံုးေဆာက္။ ဗုိလ္ထူးထူးနဲ႔ အဖဲြ႕က ဟုိေတာင္ေၾကာထိပ္မွာ ကတုတ္ ႏွစ္လံုး၊ ဗုိလ္ေနာင္ေနာင္အဖဲြ႕က ဟုိဘက္ခ်မ္း ပိြဳင့္ (၄၉၁) ေတာင္ကုန္းကုိ တက္မဲ့ ေတာင္ေၾကာထိပ္မွာ ကတုတ္ႏွစ္လံုးေဆာက္” ဟု ညြန္ၾကားလုိက္ပါသည္။

အပိုင္း (၇)

ရဲေဘာ္မ်ား ကတုတ္က်င္းေဆာက္ရန္ ေတာင္ထန္းပင္မ်ား၊ ေျဖာင့္တန္းေသာသစ္လံုးမ်ားကို ခုတ္ေနၾကသည္။ (Overhead) လုပ္ရန္ ျဖစ္သည္။ ေဆးဌာနတာဝန္ခံ (Uncle Gyi) ဆရာ ကလုိထူးတို႔ အဖြဲ႔လည္း ေဆး႐ံုေဆာက္ၿပီးသြားၿပီ။ ဆရာပန္းေဝ ႏွင့္ ဆရာဂ်ဳိးျဖဴတို႔ ႏွစ္ဦး သစ္ျဖတ္လႊႏွင့္ သစ္ခြဲေနၾကသည္။ ခြဲသားမ်ားသည္ တပ္ခြဲ႐ံုုးႏွင့္ စာၾကည့္တိုက္ ေဆာက္ရန္ ျဖစ္သည္။ (ကီဒို) ကုန္း၏ ေအာက္ဘက္ ေျမညိႇရာ၌ သင္တန္းႏွင့္ အစည္းအေဝးခန္းမ ေဆာက္ရန္အတြက္ ေျမညႇိ၊ ဝါးခုတ္၊ သစ္ခုတ္ဖို႔ လိုေနေသးသည္။ ရိကၡာဌာန တာဝန္ခံ တပ္ရင္းစံျပ ေရႊတံဆိပ္ဆု ရရွိသူ ဗိုလ္သန္းဝင္း (ေစာကုလား) အား ရဲေဘာ္၊ အရာရိွ၊ အရာခံ၊ အၾကပ္ စစ္သည္ အားလံုး တစ္ေယာက္လွ်င္ ပဲတစ္ကီလို၊ ဆီတစ္ပုလင္း၊ အခ်ဳိမႈန္႔ထုတ္၊ ျငဳပ္သီး၊ ငါးပိ၊ ဆား အေျခခံ စားကုန္မ်ားကို အခ်ဳိးက် ေဝေပးရန္၊ ဟင္းအျဖစ္ ေတာေကာင္မ်ားကို အမဲလုိက္ ေတာပစ္ရန္ မုဆိုး အဖြဲ႔မ်ားအျဖစ္ ေစလႊတ္ေရး ညႊန္ၾကားထားသည္။ (ေတာကၽြမ္းရန္ ရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ ေတာပစ္ခိုင္းျခင္း ျဖစ္သည္)။ စစ္နည္း ဗ်ဴဟာအရ စစ္သည္မ်ားအား မုဆိုးအျဖစ္ လႊတ္လိုက္သည္မွာ အျပင္စည္း လံုၿခံဳေရးအတြက္ လွည့္ကင္းသေဘာ ေဆာင္ ရြက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

တပ္တြင္းစည္းလံုးညီၫႊႊတ္မႈ တည္ေဆာက္ရာမွာ -

- တန္းတူရွိရမည္။ အစားအေသာက္၊ စစ္ဝတ္တန္ဆာ၊ ဘာသာေရး၊ ရာထူးတိုးျမႇင့္ျခင္း၊ တာဝန္ခြဲေဝမႈ အခြင့္အေရးမ်ား၌ တန္းတူ ရွိရမည္။

- ဒီမိုကေရစီ က်င့္သံုးရမည္။ တပ္တြင္း၌ လြတ္လပ္စြာ ေျပာဆို၊ ေရးသား၊ ေတြးေခၚခြင့္ ရွိရမည္။

- အျပန္အလွန္ ေလးစားရမည္။ အရင္ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္မ်ားသည္ အမ်ဳိးသား လြတ္ေျမာက္ေရး၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ တန္းတူညီေရး၊ ကုိယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရရွိေရးႏွင့္ ျပည္နယ္ ေပါင္းစု ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔စည္းေရး အေျခခံေပၚတြင္ ဖြဲ႔စည္းထားျခင္း ျဖစ္သည္။ လခတစ္ျပားမွမရဘဲ ကုိယ္က်ဳိးစြန္႔ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။ မြန္ျမတ္၍ ႀကီးျမတ္ေသာ ေတာ္လွန္ေရး တာဝန္ယူေန သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္မို႔ တိုင္းျပည္ႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ် တန္ဖိုးရွိၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အျပန္အလွန္ ေလးစားတန္ဖိုးထားရမည္။ ေၾကးစားတပ္မ်ား က်င့္သံုးမႈႏွင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ဆန္႔က်င္သည္။

- ျပည္ေထာင္စု အငယ္ေလးလို သေဘာထားရမည္။

တပ္တြင္းရွိ ရဲေဘာ္မ်ားတြင္ လူမ်ဳိးစံုသည္။ မြန္၊ ဗမာ၊ ပသွ်ဴး၊ ကရင္ စေကာကရင္မ်ားတြင္ ဘိတ္ – ထားဝယ္ ကရင္၊ ေတာင္ငူ ကရင္၊ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚ ကရင္ ဟူ၍ ၎၊ ပိုးကရင္မ်ားတြင္ အေရွ႕ပိုင္း ကရင္၊ အေနာက္ပုိင္း ကရင္ ဟူ၍၎ ကြဲျပားလွ်က္ ရွိသည္။ ကရင္ျပည္ဘြား မြတ္စလင္၊ ရန္ကုန္၊ ေမာ္လၿမိဳင္၊ ဖားအံ မြတ္စလင္ စသည့္ လူမ်ဳိးစု ေပါင္းစံုႏွင့္ ရွိေနသည္။ ပညာတတ္ ေက်ာင္းသား၊ လယ္သမား၊ ပ်ံက် အလုပ္သမား၊ ဆိုက္ကားသမား စသည့္ လူတန္းစားေပါင္းစံုသည္၊ ဘဝစံုသည္။ ဘာသာစံုသည္၊ ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္မ်ားအတြင္း ႏွစ္ျခင္း၊ စေနအသင္း၊ ႐ိုမန္ကက္သလစ္၊ မက္သဒစ္ဘာသာဝင္ အစံုရွိသည္။ ဗုဒၶဘာသာ အစၥလာမ္ ရွိသည္။ ေဆးမွဴး Uncle Gyi သည္ ဘယ္ဘာသာကိုမွ မကိုးကြယ္ (အမွန္တရားသည္ သူ႔ဘုရား ျဖစ္သည္ဟု ခံယူထားသူ ျဖစ္သည္)။ လူစံုသည္။

ဘာသာစံု၊ လူမ်ဳိးစံု၊ ဘဝစံုေသာ တပ္ဖြဲ႕တစ္ခုတြင္ တန္းတူမႈ၊ ဒီမိုကရစီ က်င့္သံုးမႈ၊ အျပန္အလွန္ ေလးစားမႈႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု အငယ္ေလးလုိ သေဘာထားႏိုင္မွ တပ္တြင္း စည္းလံုးညီၫႊႊတ္မႈ ရရွိမည္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

- ဘိတ္ – ထားဝယ္ ခ႐ိုင္ရွိ တပ္ရင္း (၁၀) သည္ တပ္မဟာအျဖစ္ ဗဟိုမွ သတ္မွတ္လုိက္သျဖင့္ မိမိတို႔စစ္ေၾကာင္း (၃) သည္ တပ္ရင္း (၁၂) ျဖစ္လာသည္။

- လူတစ္မ်ဳိးထဲရွိေသာ တပ္မ်ဳိး၌ “ျပည္ေထာင္စု အငယ္စား” လို သေဘာထားရန္ လိုမည္ မဟုတ္ပါ။

တပ္တြင္း၌ အထက္ပါ မူ (၄) ခ်က္ ခ်မွတ္ အုပ္ခ်ဳပ္သျဖင့္ ျပႆနာ ႀကီးႀကီးမားမား ရင္မဆိုုင္ရေပ။ တက္ညီလက္ညီ ေပးအပ္ေသာ တာဝန္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ ၾကသည္။ အေျခခံစခန္း ခိုင္ခိုင္မာမာ တည္ေဆာက္မၿပီးမွီ ရန္သူထိုးစစ္ မဆင္ရန္လုိသည္။ ဗိုလ္ေသြးအဖြဲ႕၊ မြန္အဖြဲ႕ႏွင့္ ပင္လယ္ဓါးျပအဖြဲ႕မ်ားကို မဟာမိတ္ သို႔မဟုတ္ ၾကားေန အဖြဲ႕ျဖင့္ ထားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္။ ဗိုလ္ေသြးအဖြဲ႕ မိမိတို႔ကို မဆန္႔က်င္ေပ။ ၎ကို မိမိတို႔ အဖြဲ႕ႏွင့္ ပူးေပါင္းလာေအာင္ ႀကိဳးစားရမည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဗိုလ္ေသြး၏ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ကို ေတြ႕ရွိလာသည္။ ၎အေနႏွင့္ ၎တပ္ဖြဲ႕အား မိမိထံ အပ္လိုသည္။ ေထာက္ပံ့ေရး ျပႆနာ ရွိေနသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၎ရင္ဆိုင္ေနရေသာ ေထာက္ပံ့ေရး ျပႆနာကို ညီအစ္ကိုသဖြယ္ ေျဖရွင္းလုိေၾကာင္း ေျပာေသာအခါ သေဘာတူေလသည္။ (ဒညတ) မွ ၎တုိ႔၏ ေထာက္ပံ့ေရး ျပႆနာကို ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ပါ။ ၎တြင္ စားေၾကြး၊ ေသာက္ေၾကြး ဘတ္ေငြ ငါးေသာင္း ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

မွတ္ခ်က္။

“The supreme act of war is to subdue the enemy without fighting” “စစ္၏ အျမင့္ဆံုး လုပ္ေဆာင္မႈသည္ ရန္သူကို မတိုက္ရဘဲ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္” ဟု တ႐ုတ္စစ္ပါရဂူ ဆြန္ဇူးမွ သြန္သင္ထားသည္။

ဆြန္ဇူး၏ (ဒႆန) ကို Apply လုပ္ရန္၊ အေကာင္အထည္ေဖၚရန္ တပ္မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး စိုးစိုးထံ သတင္းပို႔ၿပီး ဗိုလ္ေသြးအား တပ္မွဴးထံ ေခၚသြားသည္။ ဘတ္ေငြ ငါးေသာင္း ထုတ္ေပးလုိက္သည္။ ဗိုလ္ေသြးတစ္ဖြဲ႕လံုး မိမိတို႔တပ္ဖြဲ႕ႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုက္သည္။ မိမိတို႔၏ ေတာင္ဘက္ပိုင္းတြင္ (နအဖ) တပ္မွလြဲ၍ ရန္သူ မရွိေတာ့ပါ။ ဗိုလ္ေသြးႏွင့္ ေတာင္ပိုင္း (ဒညတ) ျပႆနာ ေျပလည္သြားပါၿပ

အပိုင္း (၈)

ဆြန္ဇူး၏ (ဒႆန) ကို (Apply) လုပ္ရန္၊ အေကာင္အထည္ေဖၚရန္ တပ္မွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး စိုးစိုးထံ သတင္းပို႔ၿပီး ဗိုလ္ေသြးအား တပ္မွဴးထံ ေခၚသြားသည္။ ဘတ္ေငြ ငါးေသာင္း ထုတ္ေပးလုိက္သည္။ ဗိုလ္ေသြး တစ္ဖြဲ႕လံုး မိမိတို႔တပ္ဖြဲ႔ႏွင့္ ပူးေပါင္းလိုက္ သည္။ မိမိတို႔၏ ေတာင္ဘက္ပိုင္း (နအဖ) တပ္မွလြဲ၍ ရန္သူမရွိေတာ့ပါ။ ဗိုလ္ေသြးႏွင့္ ေတာင္ပိုင္း (ဒညတ) ျပႆနာ ေျပလည္သြားပါၿပီ။

မွတ္ခ်က္။

ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေစာဘဦးႀကီး၏ (The enemy of my enemy is my friend) “ငါ့ ရန္သူ၏ ရန္သူသည္ ငါ့မိတ္ေဆြ ျဖစ္သည္” ႏွင့္ တ႐ုတ္စစ္ပါရဂူ ဆြန္ဇူး၏ (The supreme act of war is to subdue the enemy without fighting) “စစ္၏ အျမင့္ဆံုး လုပ္ေဆာင္မႈသည္ ရန္သူကို မတိုက္ရဘဲ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္” ဆိုသည့္ လမ္းၫႊန္မႈကိုု မွန္ကန္စြာ အသံုးခ် လုိက္သျဖင့္ ဗိုလ္ေသြးအဖြဲ႕ႏွင့္ ေပါင္းစည္းမႈ ရလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ ဗိုလ္ေသြးအဖြဲ႕ႏွင့္ တိုက္ပြဲ ျဖစ္ပြားရပါက ဘတ္ေငြ (ငါးေသာင္း) ထက္မက ကုန္က်မည္ ျဖစ္ၿပီး အသက္မ်ားစြာ ဆံုး႐ံႈး႐ံုမက အရင္းအႏွီးႏွင့္ တန္ဖိုးမ်ားမ်ား ေပးဆပ္ ရမည္ ျဖစ္သည္။

ေျမာက္ပိုင္းရွိ မြန္အဖြဲ႕ႏွင့္ ေတြ႔ႏိုင္ရန္ စီစဥ္ရျပန္သည္။ (ဗဂံုမာန္) အဖြဲ႔သည္ (တ႐ုတ္ျဖဴ) ထံမွ အကူအညီ ရေၾကာင္း၊ တပ္မွဴး တခ်ဳိ႕ (တိုင္ဝမ္) တြင္ စစ္သင္တန္း သြားတက္ ေၾကာင္း၊ လက္နက္ႏွင့္ စစ္သည္အင္အား ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း သတင္းရ သည္။ မြန္အဖြဲ႔ႏွင့္ေတြ႔ရန္ ၎တို႔ႏွင့္နီးစပ္ေသာ ၎တို႔ထံ ဝင္ထြက္ႏိုင္သူကို ရွာသည္။ ေတြ႔ရပါသည္။ မြန္အဖြဲ႔ႏွင့္ ရင္းႏွီသူမွာ ဗိုလ္ေသြး ျဖစ္ေနသည္။ မြန္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေတြ႔ရန္ ဗိုလ္ေသြးအား စီစဥ္ခုိင္းရာ ၎တို႔မွ မိမိအား -

“ေတြ႔ခ်င္ရင္ တစ္ေယာက္ထဲ လာခဲ့” ရန္ အေၾကာင္းၾကားသျဖင့္ မိမိတစ္ေယာက္တည္း သြားရန္ ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္။

ဖထီး မန္းေရာဘဇန္

ခရီးမထြက္မွီ မိမိရဲေဘာ္မ်ားႏွင့္ ေတြ႔ၿပီး မြန္အဖြဲ႔ႏွင့္ သြားေတြ႔ေရးကို ေဆြးေႏြးရာ သေဘာတူသူရွိသလုိ ကန္႔ကြက္သူလည္း ရွိသည္။

“ဘာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ထဲ လာခုိင္းရတာလဲဗ်၊ အေဖၚတစ္ေယာက္ေတာင္ ေခၚသြားခြင့္ မရရင္ အသက္အႏၱရာယ္ မရွိႏိုင္ ဘူးလား”

“ရပါတယ္ကြာ၊ ဗိုလ္ေသြးလည္း လုိက္မွာ ျဖစ္တယ္၊ မြန္အဖြဲ႕ဟာ ငါတို႔အတြက္ အေရးႀကီးတယ္”

မဟာမိတ္မဖြဲ႕ႏိုင္ရင္ ေရရွည္ရပ္တည္ဖို႔ ခက္မယ္၊ ရန္သူကို ေအးေအးေဆးေဆး တုိက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး၊ မြန္နဲ႔ ကရင္ဟာ သမုိင္းစဥ္တေလ်ာက္လံုး ဘံုရန္သူဆန္႔က်င္ေရးမွာ ဘဝတူေတြ ျဖစ္တယ္။ ကရင္လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရး အစမွာ (KNDO) နဲ႔ (MNDO) ရွိတယ္။ ရန္သူကို အတူ တိုက္ခဲ့ၾကတယ္။ မြန္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြနဲ႔ ကရင္ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြၾကား သစၥာျပဳခ်က္ (၄) ခ်က္ ရွိခဲ့တယ္။

မွတ္ခ်က္။

(KNDO) _ (Karen National Defense Organization)
(MNDO) _ (Mon National Defense Organization)

ဗိုလ္ေကာ္လာမွ – “က်ေနာ္ကေတာ့ သြားဖို႔ သေဘာမတူဘူးဗ်၊ ဘုရားသံုးဆူတိုက္ပြဲမွာ မြန္ေတြ လက္ခ်က္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ တပ္ၾကပ္ႀကီး ေစာကဲ က်သြားတယ္ဗ်”

“စစ္တိုက္တာဘဲကြာ ထိခိုက္၊ ေသေၾကၾကတာေတာ့ ရွိမွာေပါ့၊ စစ္မျဖစ္ေအာင္ အရင္လုပ္ရမယ္၊ နည္းလမ္းရွာရမယ္၊ မြန္အဖြဲ႔နဲ႔ ေတြ႔မွ အျဖဴ၊ အမဲ ခြဲလို႔ရမယ္။ သူတုိ႔ သတ္လုိ႔ ေသသြားရင္ ငါ့တာဝန္ ေက်တာေပါ့ကြာ၊ “The enemy of my enemy is my friend” လို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ေစာဘဦးႀကီး လမ္းၫႊႊန္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား”

မိမိႏွင့္ ဗိုလ္ေသြး ကားငွားၿပီး မြန္အဖြဲ႔ႏွင့္ သြားေတြ႔သည္။ ၎တုိ႔ (ဂိတ္) အဝင္ဝတြင္ လူေခါင္းခြံ ႏွစ္လံုးခ်ိတ္ထားသည္။

“တယ္ဟုတ္ပါလား၊ အျပန္ေျခရာ ရွိပါ့မလား”

“လူဆိုတာ ႏွစ္ခါမေသဘူး” “Death rather than to be a coward” (သူရဲေဘာေၾကာင္တယ္လို႔ အထင္ခံရတာထက္ ေသတာက ျမတ္တယ္) ဟု မိမိကိုယ္ကို တစ္ေယာက္ တည္းေျပာၿပီး…

မိမိတို႔ လာမည္ကို (ဂိတ္) တာဝန္က်မ်ား သိထားၿပီး ျဖစ္၍ ဝင္ခြင့္ရသျဖင့္ ေတာင္တက္ လမ္းအတိုင္း တက္လာသည္။ သြပ္မိုးမ်ားႏွင့္ မိုးထားေသာ သစ္သားအေဆာက္အဦးမ်ား၊ ကတုတ္မ်ား၊ ၿခံစည္း႐ိုးမ်ား၊ ေညႇာင့္မ်ား၊ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္းမ်ားႏွင့္ ခုိင္မာေသာ စခန္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ႐ံုးႏွင့္တူေသာ အေဆာက္အဦးသို႔ ဝင္လုိက္သည္ႏွင့္ က်ားဝတ္စံု ဝတ္ထားၿပီး ၾကယ္သံုးပြင့္တတ္ထားသည့္ က်ားဦးထုပ္ ေဆာင္းထားေသာ ဝဝဖိုင့္ဖိုင့္ လူတစ္ဦးကို ေတြ႔သည္။ မိမိတို႔အား လာႏႈတ္ဆက္သည္။ ဗဂံုမာန္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဥကၠဌ ဆိုသူႏွင့္ပါ မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ရန္စီသာဟု မိတ္ဆက္သည္။ ဥကၠဌ ဆုိသူမွ -

“ခင္ဗ်ား က်ေနာ့ကို မွတ္မိလား၊ က်ေနာ္တို႔ ေသာ္လဲထာ စခန္းမွာ တညလ အသံလႊင့္ဌာန ဖြင့္ေတာ့ မြန္ဘာသာအစီအစဥ္ကို တာဝန္ယူေၾကာင္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို ေျပာျပ ေတာ့မွ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ေနေတာ့သည္။

မွတ္ခ်က္။

၁၉၇၁ ခုႏွစ္ တညလ (တိုင္းရင္းသား ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ေပါင္းစု) အသံလြင့္ဌာနကို (ေသာလဲထာ) ေတာတြင္းတေနရာ၌ တည္ေဆာက္ထားသည္။ ထုိစဥ္က ဦးတင္ေမာင္ဝင္း၊ သူ႔ဇနီး ေဒၚေဘဘီႏွင့္ သမီး လဲ့လဲ့ဝင္း၊ ဦးသုေဝ၊ ျမဝတီ ရဲေခါင္၊ ဦးေထြးျမင့္၊ ဦးရဲေက်ာ္သူ စသည့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပါဝင္ၿပီး မြန္ေခါင္းေဆာင္ ရန္စီသာကိုပါ ေတြ႔ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အသံလႊင့္ အစီအစဥ္ အဖြင့္သီခ်င္း တိုက္စဥ္ မိမိက မယ္ဒလင္ တီးသည္။ ထုိစဥ္က မိမိဖခင္ မန္းဘဇန္သည္ (တညလ) တပ္ေပါင္းစု ဥကၠဌ ျဖစ္သည္။

အားလံုး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕သြားၿပီး ျဖစ္သည္။ မိမိမွ “ရတနာပံု ရန္သူ႔စခန္းတုိက္လုိက က်ေနာ္တုိ႔ကုိ အေၾကာင္းၾကားရန္၊ အတူတုိက္လုိေၾကာင္း” ေျပာထားသည္။ မြန္အဖဲြ႕ စခန္းနားတြင္ ရွိေသာ ရန္သူ႔စခန္း ျဖစ္သည္။ ေန႔လည္စာစားၿပီး ၄င္းတုိ႔၏ လက္နက္သုိေလွာင္႐ုံအား ဗဂံုမာန္ ကုိယ္တုိင္ လုိက္ျပသည္။( M 16, AK, AK စက္လတ္၊ RPG ၊ ၂၊ ၅၊ ရ၊ ၈၂ ေနာက္ပြင့္႐ိုင္ဖယ္၊ ၆ဝ မမ၊ ၈၂ မမ စိန္ေျပာင္း စသည့္ လက္နက္မ်ဳိးစံု (ရဝဝ) ေက်ာ္ ရွိမည္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ လက္နက္သုိေလွာင္႐ုံ သံုးခုရွိေသးေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

မြန္ညီအစ္ကုိမ်ားႏွင့္ မဟာမိတ္ျဖစ္လာခဲ့ပါၿပီး စီမံခ်က္ၿပီးေျမာက္ခဲ့သည္။ အေနာက္ဘက္ရွိ ရန္သူ ခလရ (၂၂၄) ကုိသာ စိတ္ေအးေအးထားၿပီး တုိက္ဖို႔သာရွိေတာ့သည္။

အပိုင္း (၉)

မိမိတုိ႔၏ ေတာင္ဘက္၊ ေျမာက္ဘက္ရွိ ညီအစ္ကုိမ်ားနွင့္ နားလည္မႈရရွိၿပီးျဖစ္သျဖင့္ (ယြားေဟလူ) စခန္းကုိ ခုိင္မာစြာ တည္ေဆာက္ရန္ စီမံရျပန္သည္။ တပ္ၾကပ္ႀကီးတင္ထြန္း (က်ဆံုး) ဦးစီး တပ္စိတ္တစ္စိတ္ကို နယ္ေျမ ကၽြမ္းက်င္ရန္ႏွင့္ ကင္းရွည္ထုိးရန္ (နာကဖေရာင္) သုိ႔ ေစလြတ္လုိက္သည္။ ခံစစ္စခန္း ခုိင္မာေစရန္ ျပင္ဆင္ရာတြင္ (ကီးဒုိ) ကုန္းကုိ မိမိ ၾကည့္ခဲ့ဘူးေသာ (ဗီယက္နမ္စစ္ပဲြ) အေမရိကန္႐ုပ္ရွင္ (Humberger Hill) ကားအတုိင္း စီမံသည္။

(ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းသည္ စီမံခ်က္အတုိင္း ၿပီးလုေနပါၿပီး။ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္း၊ ကတုတ္က်င္း၊ ေတာင္စြယ္ သံုးစြယ္ ထိပ္ရွိ ကတုတ္က်င္းႀကီး ႏွစ္လံုးစီ၊ ၿခံစည္း႐ုိး သံုးထပ္ အားလံုး ၿပီးေနပါၿပီ။ ဗုိလ္ေက်ာ္လွႏွင့္ မုိင္းဗံုးအဖဲြ႕သည္ ၿခံစည္း႐ုိးၾကားတြင္ ဝါးေညႇာင့္မ်ား စုိက္ေနၾကသည္၊ ဗံုးအဖဲြ႔ ေလးေယာက္ တစ္ရက္၊ တစ္ေယာက္ (၁၅) လံုးႏႈန္း ဗံုးေထာင္ေနၾက သည္။ ဗံုးအဖဲြ႕ အတြင္းမွ တပ္ရင္းစံျပဆုတံဆိပ္ရရွိရန္ အလားအလာရွိေသာ ရဲေဘာ္နန္းေအာင္ ကုိယ့္မုိင္းကုိထိျပီး လက္ႏွစ္ဖက္စလံုး ျပတ္သြားသည္။ မိမိတုိ႔တပ္ရင္းအတြက္ ႀကီးမားတဲ့ ဆံုး႐ႈံးမႈႀကီး ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

- ခံစစ္ေသစစ္ေရးကုိ ဆန္႔က်င္၊ ခံစစ္ရွင္စစ္ေရးကုိ က်င့္သံုးရန္ ၁၉၆၃ ခုနွစ္၊ (ဖလုိးခီး) ဗဟုိႏိုင္ငံေရး – စစ္ေရး သင္တန္း၌ သင္တန္းမွဴးတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး (ဖူးတာအယ္) ထုိစဥ္က KPLA (Karen People Liberation Army) ဒုတိယ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္၊ ပုိ႔ခ်ခဲ့ေသာ စစ္ေရးဝိဇၨာဘာသာရပ္ကုိ မွတ္ယူခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။

မိမိစီမံခ်က္မွာ (ယြားေဟလူ) စခန္းအား တစ္လတိတိ ရန္သူ႔ထုိးစစ္ ခံႏိုင္ရန္ ရည္ရြယ္သည္။ ထုိးစစ္ ကာလအတြင္း ရန္သူ ကုိ မိမိအတြင္းစည္းဝုိင္းအတြင္းသို႔ ျမဴဆြယ္ၿပီး ေနာက္ပုိင္းမွ ပိတ္ဆုိ႔ရန္ ျဖစ္သည္။ နယ္ေျမအေနအထားအရ သြားလာရန္ မလြယ္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရန္သူကုိတုိက္ခုိက္ရန္ စည္းဝုိင္း (၃) ဝုိင္း စီမံထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အလယ္ စည္းဝုိင္း၌ ရန္သူကုိ ေျပာက္က်ားပစ္ၿပီး အျပင္စည္းဝုိင္းသည္ ရန္သူ႔ ေထာက္ပုိ႔ကုိ တုိက္ခုိက္ရန္ျဖစ္သည္။

အလယ္စည္းဝုိင္းႏွင့္ အျပင္စည္းဝုိင္းရွိ ရန္သူကုိ တုိက္ခုိက္ရန္ က်ည္ႏွင့္ ရိကၡာ ျပင္ဆင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ ရိကၡာ တာရွည္ခံ ႏိုင္ရန္အတြက္ မိမိတုိ႔စဥ္းစားၾကရာ ေျမႀကီးေအာက္၌ ျမႇဳပ္ထားရန္ျဖစ္သည္။ တာရွည္ခံႏုိင္ရန္ အတြက္ ဒီဇယ္တုိင္ကီပံုး မ်ားကုိ ဝယ္သည္။ ဆီနန္႔ေပ်ာက္ရန္အတြက္ ပံုးထဲသုိ႔ ဆပ္ျပာမႈန္႔ထည့္၊ ေရထည့္ၿပီး မီးတုိက္သည္။ ေနာက္ ေရေဆးၿပီး အေခ်ာက္ခံလုိက္ေသာအခါ ဆီနန္႔ မရေတာ့ေပ။ တုိင္ကီပံုး တစ္လံုးတြင္ ဆန္ ႏွစ္အိတ္ခဲြဆန္႔သည္။

ခလရ (၂၂၄) ဌာနခ်ဳပ္ (ဘုတ္ပ်င္း) ႏွင့္ အနီးဆံုး နာရီဝက္ခရီး၌ တိုင္ကီပံုးႏွင့္ ဆန္မ်ားထမ္းျပီး ေျမျမႇဳပ္ဖြက္ထားလုိက္ သည္။ (AK) ႏွင့္ (M-16) က်ည္မ်ားကုိပါ ဝွက္ထားလုိက္သည္။ အလယ္စည္းဝုိင္း၌ ေျပာက္က်ား (၅) ေယာက္ တစ္ဖဲြ႕ (၅) ဖဲြ႕ ေနရာခ်ထားသည္။ တုိက္ပဲြကာလ ၄င္းတုိ႔ စားရန္ တုိင္ကီပံုး တစ္ပံုးစီ ျမဳပ္ထားရန္ စီစဥ္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

ခံစစ္ဟာ ေသတြင္းျဖစ္တယ္ဆုိတာ သိတယ္။ ဘာေၾကာင့္ (ယြားေဟလူ) စခန္းမွာ တစ္လတိတိ ရန္သူကုိ ဆဲြတုိက္ရသလဲ ဆုိေတာ့ (ေကာ္မူးရာ – ဝမ္းခါ) စခန္း တုိက္ပဲြစဥ္ တေလွ်ာက္လံုး ရန္သူ႔ထုိးစစ္မွန္သမ်ွကုိ ခုခံႏိုင္ခဲ့လုိ႔ ကရင့္တပ္မေတာ္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ျမင့္မားခဲ့တယ္။

မိမိတုိ႔ (မုိးေတာင္) ေရာက္ေတာ့ အခုိင္အမာ စခန္းေဆာက္ဘုိ႔ အၾကံျပဳၾကည့္တယ္။ “ခံစစ္ရွင္ ေျပာက္က်ားဘဲ အခုိင္အမာ စခန္း မလုိဘူး” လုိ႔ တာဝန္ရွိသူမွ ျပန္ေျပာပါတယ္။ တကယ့္တကယ္ (မုိးေတာင္) ကုိ ရန္သူထုိးေတာ့ တစ္ရက္မခံဘူး ဆုတ္ခဲ့ရတယ္။ ျပင္ဆင္မႈ မရွိေတာ့ သိကၡာမဲ့စြာနဲ႔ ဆုတ္လုိက္ရတယ္။

ထုိသုိ႔ မျဖစ္ရေရးအတြက္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ တစ္လတုိင္ခံတုိက္ျပီး ဘယ္လုိဆုတ္မလဲ၊ ဘယ္ကုိ ဆုတ္မလဲ ဆုိသည္ ကုိ စဥ္းစားသည္။ ဆုတ္မဲ့ေနရာကေတာ့ (ဃုိသဲလူ) ဆုိသည့္ ေနရာျဖစ္သည္။ ထုိေနရာကုိ ျပင္ဆင္ရန္ (ဗုိလ္အယ္ခေလး) တပ္ခဲြကုိ တာဝန္ေပးလုိက္သည္။ (ဃုိသဲလူ) ကုိ ဆုတ္ရင္ ရြာမ်ားကုိျဖတ္ၿပီး ဆုတ္ရမည္ျဖစ္၍ ျပည္သူမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈ ရရွိေအာင္ လုပ္ရန္လုိအပ္ပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ လစဥ္ တပ္တြင္း စည္းေဝးပဲြတစ္ခုတြင္ -

- ရန္သူ႔ထုိးစစ္တစ္လခံႏိုင္ရန္အတြက္ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္း ခံစစ္ဒုတိယအဆင့္ကုိ ျပင္ဆင္မည္။
- ပြိဳင့္ (၄၉၁) ကုန္းတြင္ ခံစစ္ေနရာျပင္မည္။
- ရြာသားမ်ားကုိ စည္း႐ုံးရမည္။
- ၁၂ဝ မမ စိန္ေျပာင္း (Delay) ခံႏိုင္မည့္ ဥမင္လႈိင္ေခါင္းတူးရန္ စီမံခ်က္မ်ား ခ်မွတ္လုိက္သည္။ ထုိစီမံခ်က္မ်ား အတုိင္း လုပ္ေဆာင္ရန္ တာဝန္မ်ား ခဲြေဝလုိက္သည္။
- ဗုိလ္ႀကီးတင့္လြင္အား သစ္လုပ္ငန္းမွ (Bull Dozer) ကုိေခၚ၍ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္း၏ ျခံစည္း႐ိုး (၃) ထပ္ ေအာက္ဘက္ (၁ဝ) ေပ အျမင့္ရွိ ေအာက္ေျမသားမ်ားအား ေကာ္ထုတ္ ခုိင္းရမည္။ ရန္သူ အလြယ္တကူ က်ားတက္မထုိးႏိုင္ရန္ ျဖစ္သည္။ ဒုတိယအဆင့္ ျဖစ္သည္။ ထုိအဆင့္၌ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းထိပ္သုိ႔ တက္ႏိုင္သည့္ ေတာင္ေၾကာ သံုးေၾကာလံုး၏ ထိပ္၌ ကတုတ္က်င္းႏွစ္လံုးစီ ေဆာက္ရန္ တာဝန္ေပးလုိက္သည္။
- ပိြဳင့္ (၄၉၁) ကုန္းတြင္ ခံစစ္ေနရာျပင္ရန္ ဗုိလ္ထူးထူး တပ္စုကုိ တာဝန္ေပးသည္။ ကတုတ္မ်ား၊ ဆက္သြယ္ေရးေျမာင္း၊ ၿခံစည္း႐ိုး၊ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းကဲ့သုိ႔ (၁ဝ) ေပအျမင့္ရွိ ေအာက္ေျမသားမ်ား ေကာ္ထုတ္ရန္ ျဖစ္သည္။
- ၁၂ဝ မမ စိန္ေျပာင္း (Delay) ခံႏိုင္မည့္ ဥမင္လႈိင္ေခါင္းတူးရန္ ဗုိလ္ေကာ္လာတပ္စုကုိ တာဝန္ေပးသည္။ မိမိတုိ႔၌ရွိေသာ ၈၁ မမ စိန္ေျမာင္းေနရာမွ စတင္၍ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းကုိပတ္ျပီး စတင္တူးရမည္။ တစ္ဖဲြ႕သည္ ဘယ္ဘက္မွ စတူးျပီး က်န္တစ္ဖဲြ႔သည္ ညာဘက္မွ စတူးရမည္။ ဥမင္၏ အေပၚေျမသား ၿပိဳမက်ေရးအတြက္ ေဒါင့္ေထာက္ရန္ သစ္တုိင္ႏွင့္ သစ္လံုးခုတ္ရန္ ဗုိလ္ထြန္းျမင့္တပ္စုကုိ တာဝန္ေပးလုိက္သည္။

မွတ္ခ်က္။

မိမိဖတ္ဘူးေသာ (The Tunnel of Cuchi) စာအုပ္တြင္ ဗီယက္နမ္ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဦး ေျပာက္က်ား တပ္ဖဲြ႕မ်ား တုိက္နည္းကုိယူ၍ မိမ္ိရဲေဘာ္မ်ား အထိအခုိက္ နည္းေစရန္ႏွင့္ တစ္လခံမည့္ ခံစစ္စီမံခ်က္ ျဖစ္သည္။

မွတ္ခ်က္။

လူထုစည္း႐ုံးေရး လုပ္ရာတြင္ ၾသဇာရွိျပီး လူထု ႐ိုေသေလးစားမႈ ခံရေသာ၊ ဘုန္းႀကီး၊ သင္းအုပ္ဆရာ၊ ဗလီ ဆရာမ်ားကုိ စတင္ စည္း႐ုံးရမည္၊ ထုိေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေထာက္ခံမႈကုိ အရင္လုပ္ရမည္။ ထုိမွတဆင့္ လူထုလုပ္ငန္းမ်ား ရွာလုပ္ရမည္။

- စစ္တုိက္ရင္း စည္း႐ုံး၊ စည္း႐ုံးရင္း စစ္တုိက္၊ စစ္တုိက္ရင္း ေလ့လာ၊ ေလ့လာရင္း စစ္တုိက္ရမယ္။
- သဘာဝ အကာအကြယ္ထက္ လူထုအကာအကြယ္က ပုိလံုၿခံဳတယ္။
- လူထု မေထာက္ခံတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ေသြးမရွိတဲ့ လူလုိဘဲ။
- ေတာ္လွန္ေရး တရပ္ကုိ လူထုက မေထာက္ခံေတာ့ဘူး ဆုိရင္ ဒီေတာ္လွန္ေရးဟာ မသာေခါင္းေလာင္း ထုိးခံရတာနဲ႔ အတူတူဘဲ။
- လူထုဆန္႔က်င္ေရး မလုပ္နဲ႔၊ လူထုေနာက္မွီးဆဲြလည္း မျဖစ္နဲ႔။

မိမိတက္ခဲ့ဘူးေသာ စစ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းမ်ားမွ ေလ့လာမွတ္ယူခဲ့ဘူးေသာ စစ္သင္ခဏ္းစာမ်ားကုိ လက္ေတြ႕ အသံုးခ် ရေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ အထက္ပါလူထုလမ္းစဥ္ကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚရန္ မိမိတုိ႔ လုပ္ေဆာင္ၾကပါၿပီ။

အပိုင္း (၁၀)

မိမိႏွင့္ တပ္ရင္း႐ုံးအဖဲြ႕ နံနက္စာစားၿပီး ေတာင္ေျခဆင္းသြားသည္။ ဘုန္းႀကီးကုိ ခြင့္ပန္ၿပီး ၿခံဳႏြယ္ေပါင္းပင္မ်ားကုိ ရွင္းသည္။ ေရတြင္းထဲရွိ မ်က္၊ ေပါင္းပင္မ်ား ရွင္းၿပီး ျပန္တူး ေပးသည္။ ေရၾကည္ေရသန္႔မ်ား ထြက္လာသည္။ လူထု စည္း႐ုံးေရးလုပ္ငန္း အဆင့္(၁) ျဖစ္သည္။ အဆင့္(၂) အျဖစ္ – ဘာလုပ္ရမည္ကုိစဥ္းစားသည္။ မိမိတပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္ (ကီးဒုိ) ကုန္း၏ အေရွ႕ဘက္ရွိ ေတာင္ယာမ်ား၌ စပါးမ်ား ေရႊဝါေရာင္သန္းေနျပီး ရိတ္သိမ္းရန္ အခ်ိန္တန္ေနပါၿပီ။ တေန႔ နံနက္စာ စားျပီး မိမိခ်စ္ဇနီး အပါအဝင္ ရဲေဘာ္ တပ္စုတစ္စု ေခၚ၍ ေက်းရြာလူႀကီးကုိခြင့္ပန္ၿပီး ေတာင္ယာစပါးမ်ားကုိ ရိတ္ၾကသည္။

စပါးႏွံမ်ားကုိ လက္မႏွင့္ ဆိတ္ခူး၍ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ထဲ အျပည့္ထည့္၊ လယ္ရွင္အိမ္ ထမ္းပုိ႔ၾကပါသည္။ ထုိအေတာအတြင္း အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ထမင္းစားရန္ လာေခၚသည္။ ေတာင္ယာပုိင္ရွင္ ျဖစ္သည္။ ေကာင္ညင္းႏွင့္ ငါးပိေထာင္း ျဖစ္သည္။ လူထုေစတနာရွိ၍ ထင္သည္၊ နတ္သုဒၶါတမွ် အရသာရွိလွသည္။ ေတာင္ယာတခုလံုး ၿပီးသြားသျဖင့္ စခန္းသုိ႔ ျပန္ရန္ ျဖစ္သည္။ မျပန္မွီ ေက်းရြာလူၾကီးအား မက်န္းမာသူမ်ားရွိပါက မိမိတပ္ေဆး႐ုံတြင္ လာေရာက္ကုသႏိုင္ေၾကာင္း အေၾကာင္း ၾကားခဲ့သည္။ အနည္းငယ္မွ် လူထုအက်ဳိးျပဳ လုပ္ငန္း လုပ္ခဲ့႐ုံျဖင့္ လူထု၏ ခ်စ္ၾကည္ေလးစားမႈႏွင့္ လူထု၏ ေအးမွ်ေသာ ေမတၱာကုိ ရရွိခဲ့သည္။

မွတ္ခ်က္။

- သဘာဝ အကာအကြယ္ထက္ လူထုအကာအကြယ္က ပုိလံုျခံဳတယ္ဆုိတဲ့ ေတာ္လွန္စစ္ (ဒႆန) တစ္ခုကုိ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္။

မိမိတပ္ရင္း တပ္ေထာက္ ဗုိလ္သန္းဝင္း ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ေစ်းဝယ္သြားတုိင္း ေဆး႐ုံသြားလုိေသာ ရြာသားမ်ားကုိ ေခၚသြားေလ့ ရွိသည္။ အေျခခံလူတန္းစားမ်ား ျဖစ္သည္။ လူထု၏ အခက္အခဲကုိ ကူညီေျဖရွင္းေပးပါဆုိသည့္ လူထုလမ္းစဥ္ကုိ က်င့္သံုး ျခင္း ျဖစ္သည္။

တပ္ရင္းသင္တန္းဌာန တာဝန္ခံ ဗုိလ္ေနာင္ေနာင္မွ အေျခခံစစ္သင္တန္း အပါတ္စဥ္ (၁) စဖြင့္သည္၊ သင္တန္းသား (၄ဝ) ခန္႔ ရွိသည္၊ မိမိတပ္မွဴးမွ ရဲေဘာ္မ်ား ပုိ႔လာသည္။ ဗံုးဌာန တာဝန္ခံ ဗုိလ္ေက်ာ္လွမွ ဗံုးသင္တန္း ေပးသကဲ့သုိ႔ စာမတတ္သူ ပေပ်ာက္ေရး စီမံခ်က္အတုိင္း မူလတန္းေက်ာင္းဖြင့္သည္။ ရဲေဘာ္မ်ား၏ သားသမီးမ်ား၊ (မိမိသမီးႏွစ္ဦး)၊ တပ္ၾကပ္ ေအာင္သန္း (ဗုိလ္ေသြး) အဖဲြ႕မွ ပါလာသူ၏ သားႏွစ္ဦး၊ ရဲေဘာ္ေလးမ်ား ျဖစ္သည့္ (မုိဟာမက္ ဟာရြန္) (ပသွ်ဴး)၊ သိန္းဝင္းေလး (ဘိတ္သား) (ယြားေဟလူ တုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး) ႏွင့္ အျခားရဲေဘာ္တုိ႔ျဖင့္ ေက်ာင္းဖြင့္ထားသည္။

မွတ္ခ်က္။

(မုိဟာမက္ အီစြပ္) သည္ မိမိ တပ္မဟာ (ရ)၊ တပ္ရင္း (၂၃)၊ စစ္ေၾကာင္းမွဴး တာဝန္ယူစဥ္မွ စ၍ တပ္ရင္း (၁၉)၊ တပ္ခဲြ (၄) မွဴး၊ တပ္ရင္း (၁၉) ႐ုံးထုိင္မွဴး၊ ေကာ္သူးေလ မြတ္စလင္လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္ဖဲြ႕ တပ္မွဴး၊ ယခု တပ္ရင္း (၁၂) ဒုတိယ တပ္ရင္းမွဴးတုိင္ တစုိက္မွတ္မွတ္ပါလာသူ ျဖစ္သည္)

ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္၌ ဖြင့္ေသာ တရားေရးသင္တန္းသုိ႔ တပ္ၾကပ္ ေစာေကာ္ဒုိ၊ အရာခံ ဗုိလ္ေစာသူးသူး တုိ႔ ႏွစ္ဦး၊ အပါတ္စဥ္ (၃) ဗုိလ္သင္တန္းသုိ႔၊ အရာခံဗုိလ္ ေသာထူး (ယြားေဟလူ တုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုး)၊ တပ္ၾကပ္ မန္းျငိမ္းျငိမ္း၊ တပ္ၾကပ္ မန္းလွထြန္းဦး (၄င္းတုိ႔ႏွစ္ဦးလံုး တတိယႏိုင္ငံသုိ႔ ေရာက္ရွိ) တုိ႔ (၃) ဦး အားေစလြတ္လုိက္သည္။

မိမိလည္း တပ္ရင္း စည္းေဝးခန္းမ၌ ကရင့္ေတာ္လွန္ေရး လမ္းစဥ္၊ လုပ္ငန္းစဥ္၊ ေျပာက္က်ား စစ္ဆင္ေရး၊ လူ႔အခြင့္အေရး (Universal Declaration of Human Rights) ဘာသာရပ္၊ စည္း႐ုံးေရး ဘာသာရပ္မ်ားကုိ ပုိ႔ခ်ေနသည္။ “စစ္တုိက္ရင္း ေလ့လာ – ေလ့လာရင္း စစ္တုိက္”ဆုိသည့္ မူကုိ က်င့္သံုးေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ ဗုိလ္ထိန္လင္းႏွင့္ တပ္ဖဲြ႕ (ကီးဒုိ) အတက္၊ ေတာင္စြယ္ထိပ္တစ္ခု၌ တဲေဆာက္၊ ကတုတ္က်င္း တူးေနၾကသည္။ ရန္သူကုိတုိက္ဘုိ႔ ျပင္ေနၾကသည္။ ထုိကာလမ်ားအတြင္း တပ္မဟာဌာနခ်ဳပ္တြင္ (DAB) စစ္ေၾကာင္းဖြင့္ရန္ ျဖစ္သျဖင့္ ဗုိလ္ရာဇာ ရခုိင္အဖဲြ႕၊ ဗုိလ္အပ္ဒူလာ မြတ္စလင္အဖဲြ႕ႏွင့္ ဗုိလ္ထိန္လင္း ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕ မ်ားကုိ ျပန္မွာသျဖင့္ ျပန္ပုိ႔ရန္ စီစဥ္ရသည္။ ဗုိလ္ထိန္လင္း၏ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ တပ္ဖဲြ႕ ျပန္လည္ မထြက္ခြာမွီ ၄င္းတုိ႔အား လမ္းခရီးတေလ်ာက္စားရန္ ရိကၡာ၊ ေဆးဝါး၊ ေငြ (၅ဝဝ) က်ပ္ႏွင့္ (ဝမ္းခါ) တုိက္ပဲြ၌ မိမိတုိ႔သိမ္းပုိက္ရရွိခဲ့ေသာ လက္နက္ အပါအဝင္၊ တပ္မဟာ (၆) (KE) ဖူးေရာဘင္ထံမွ မိမိတုိ႔ လုပ္အားျဖင့္ ရခဲ့ေသာ (RPG) တစ္လက္ေပါင္း (၁၄) လက္ ဒီမုိကေရစီ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလုိက္သည္။ ခရီးမထြက္မွီ မိမိအား ရွစ္ခုိးဂါရဝျပဳၾကသည္။ မိမိမွ ေဘးကင္းေစေၾကာင္း၊ ခလုပ္ကသင္း ကင္းေစေၾကာင္း၊ က်န္းမာၾကေစေၾကာင္း၊ တုိက္ပဲြတစ္ရာ ေအာင္ပဲြတစ္ရာ ရေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးလုိက္သည္။

၄င္းတုိ႔ထြက္ခြာသြားေသာ္ ခရီးရွည္ခ်ီတက္သြားေသာ မိမိသားမ်ားကုိ လြမ္းဆြတ္သကဲ့သုိ႔ ခံစားမိသည္။

ဗုိလ္ထိန္လင္း၏ ေက်ာင္းသားအဖဲြ႕ရွိ ကုိမ်ဳိးဝင္း ဆုိသူသည္ မိမိတုိ႔အဖဲြ႕တြင္ ဆက္လက္ေနလုိသျဖင့္ ၄င္းတုိ႔ႏွင့္ ျပန္မလုိက္ေတာ့ဘဲ မိမိတုိ႔အဖဲြ႕ႏွင့္ ေနခဲ့သည္။

မွတ္ခ်က္။

ႏိုင္မ်ဳိးဝင္းသည္ မြန္လူငယ္တစ္ဦး၊ ေခတ္ပညာတတ္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ ဒီမုိကေရစီေရးကုိ ျမတ္ႏိုးသူ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႔အက်ဳိးေဆာင္သူ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူလူထု၏ ေမတၱာကုိ ရရွိသူျဖစ္ၿပီး လူထုေထာက္ခံမႈ ရရွိသူ ျဖစ္သည္။ (တတိယႏိုင္ငံေရာက္ေနသူ ျဖစ္ျပီး တကၠသုိလ္တစ္ခုတြင္ ပညာဆည္းပူးေနသည္)။ (၄င္းႏွင့္ ပါတ္သက္၍ က်ေနာ္ႏွင့္ ေက်ာက္ညႇပ္ ေဆာင္းပါးတြင္ေဖၚျပပါမည္)။

(ယြားေဟလူ) စခန္း၌ မိမိတုိ႔တစ္ဖဲြ႕သာ က်န္ေတာ့သျဖင့္ လံုျခံဳေရး စီမံခ်က္ကုိ ပုိ၍လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္သည္။ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ လြယ္ကူေစရန္အတြက္ အလယ္စည္းတြင္ တာဝန္ ယူၾကေသာ (၅)ေယာက္ တစ္ဖဲြ႕ကုိ ဆက္သြယ္ေရး စကားေျပာစက္ Icom (2G) မ်ား ထုတ္ေပးသကဲ့သုိ႔ တပ္ရင္း၊ တပ္ခဲြႏွင့္ဌာနမ်ားသုိ႔ စုစုေပါင္း စကားေျပာစက္ အလံုး (၃ဝ) ေက်ာ္ ဝယ္ယူတတ္ဆင္ေပးထားသည္။ ကမ္း႐ိုးတမ္း၌ လႈပ္ရွားေနေသာ တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္း တပ္စိတ္အား ဆက္သြယ္ညြန္ၾကားရန္ အတြက္ (Control) စက္ႀကီးတစ္လံုး၊ ရန္သူ႔ သတင္း ၾကားျဖတ္နား ေထာင္ရန္ (Sony) စက္ႀကီးတစ္လံုးကုိပါ ဝယ္ယူထားၿပီး ျဖစ္သည္။

ဗုိလ္ေသြးအဖဲြ႕ မိမိတုိ႔ႏွင့္ ပူးေေပါင္းလုိက္ေသာအခါ တန္ဘုိးႀကီးမားေသာ ရဲေဘာ္ညီအစ္ကုိ ႏွစ္ဦးကုိ ရလုိက္သည္။ (ကုိမုိး) ႏွင့္ (ကုိေႏြ) ဆုိသူႏွစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး မိမိတုိ႔ တပ္ရင္း၏ (နား) မ်ား ျဖစ္သည္။ စကားဝွက္ေဖၚရာတြင္ အလြန္ကၽြမ္းက်င္လွသည္။ တေန႔ ၄င္းတုိ႔အလုပ္တဲသုိ႔ သြား၍ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ စီစဥ္သည္။ တဲသုိ႔ ဝင္သည္ႏွင့္ ေဆးေျခာက္နံ႔ မ်ားျဖင့္ ဆီးႀကိဳသည္။ (ဒညတ) စခန္းမွပါလာေသာ အေမြကုိ ဆက္ခံေနျခင္း ျဖစ္မည္။ ႏိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္မ်ား၌ အရက္ေသာက္စားျခင္းကုိ ခြင့္ျပဳထားလင့္ကစား၊ မိမိတုိ႔ တပ္မေတာ္၌ မူးယစ္ေသာက္စားျခင္းကုိ ပိတ္ပင္ထားရာ ပိတ္ပင္ထားသည့္ထဲ၌ အရက္ ပါဝင္သည္။ အရက္ မေသာက္ရန္ ေသာက္ၿပီး မမူးရန္၊ ျပသနာမရွာရန္၊ ျပႆနာ အႀကီးအေသးအလုိက္ အေရးယူမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ညႊန္ၾကားထားသည္။ အရက္္မွ လဲြ၍ က်န္မူးယစ္ေဆးဝါးမ်ား မသံုးရန္ တင္းၾကပ္စြာ စည္းကမ္းထုတ္ထားျပီး ျဖစ္သည္။

ေရႊဖ်င္းႀကီး ေရႊြဖ်င္းေလး ညီေနာင္ျဖစ္သည့္ (ကုိမုိး ႏွင့္ ကုိေႏြ) တုိ႔အား တပ္မေတာ္ဥပေဒႏွင့္ မၿငိစြန္းေစရန္ႏွင့္ လြတ္ကင္းေစရန္အတြက္ -

“ဒီလုိ လုပ္ရေအာင္ဗ်ား၊ ေဆးေျခာက္အစား အရက္အစားထုိးရင္ မရဘူးလား”။ “တပါတ္ကုိ (စပါးႏွံ) ထုိင္းခ်က္အရက္ ႏွစ္လံုးေပးမယ္၊”

“ရပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ (Feeling) က မတူဘူးဗ်”တဲ့။

ဟုတ္ႏိုင္ပါသည္၊ (Feeling) ဘယ္ေလာက္ရွိသည္ကုိ ၄င္းတုိ႔ႏွင့္အတူ ရွိေနေသာ (ေၾကာင္ထီး) အနက္ တစ္ေကာင္သည္ပင္ အျမဲ (Feel) တက္ေနသည္ဟု ထင္ရသည္

အပိုင္း (၁၁)

တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္းႏွင့္ လႈပ္ရွားတပ္စိတ္သည္ ကရင္ရြာ၊ ပသ်ဴးရြာ၊ ဘိတ္ရြာမ်ား၌ စည္း႐ုံးေရး ဆင္းေနၾကသည္။ လူထု ႏွင့္ လက္ပြန္းတတီး ရွိေနျပီျဖစ္သည္။ လူထု ေထာက္ခံမႈကိုလည္း ရေနသည္။ နယ္ေျမ အေျခအေန၊ ရန္သူ႔ အေျခအေနမ်ား သတင္းပုိ႔လ်က္ ရွိသည္။ တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္းသည္ အသားျဖဴျဖဴ၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားလုိ လွပသူ ျဖစ္သည္။ ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခုိင္ ျဖစ္ေနသည္။

ကရင္ႏွင့္ ဘိတ္သူမ်ားသည္ ခရစ္ယာန္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ပသွ်ဴမ်ားမွာ အစၥလမ္ ဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္သျဖင့္ မိမိရဲေဘာ္မ်ားကုိ သတိေပးရမည္ ျဖစ္သည္။ “ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ မင္းတုိ႔ ဝက္နဲ႔ အရက္ ေရွာင္ႏိုင္ရင္၊ တေန႔ (နမာစ္) ငါးႀကိမ္ ဖတ္ႏိုင္ရင္ ပသ်ွဴး အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ႏိုင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေဝးေဝးက ေရွာင္ ၾကေဟ့” ဟု သတိေပး လုိက္သည္။

တေန႔ သတင္းေကာင္းတစ္ခု ဝင္လာသည္။ “(ေရငံႀကီး) ရန္သူ႔စခန္းမွ လက္နက္(၁၅)လက္ သိမ္းပုိက္ရရွိေၾကာင္း” တုိက္ပဲြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မတုိက္ရဘဲ အလြယ္တကူ တုိက္ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းဝင္လာသည္။ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳေၾကာင္း၊ အေျခအေန ေပးလာပါက တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ ျပန္တက္ခဲ့ရန္ႏွင့္ ဂုဏ္ျပဳပဲြ က်င္းပေပးမည့္အေၾကာင္း သတင္းေပး လုိက္သည္။

တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္ ခံစစ္စီမံခ်က္လည္း ၿပီးသေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းရွိ ကတုတ္အားလံုးႏွင့္ ေျမေအာက္မွ ဆက္သြယ္သြားလာႏိုင္ေသာ ေျမေအာက္ဥမင္လႈိင္ေခါင္း ဆက္တူးရန္သာ ရွိေနသည္။ တူးရာ၌ ဘယ္ဘက္ အျခမ္းကုိ တူးသည့္ အဖဲြ႔သည္ ရန္ကုန္သားမ်ား အပါအဝင္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚသားမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ညာဘက္ျခမ္း တူးသူမ်ားမွာ (ဖါးအံ) (ျမေျပ) အေရွ႕ပုိးကရင္ ရဲေဘာ္မ်ား ျဖစ္သည္။ အေမာေျပေစရန္အတြက္ (ကက္ဆက္) ႏွစ္လံုး စီစဥ္ေပးရသည္။ ဘယ္ဘက္ ျခမ္းကုိ တူးေနသည့္ အဖဲြ႕သည္ စုိင္းထီးဆုိင္၊ ေမဆြိ စတီရီယုိ သီခ်င္းမ်ားကုိ ႏွစ္ခ်ဳိက္ျပီး ညာဘက္ျခမ္းကုိ တူးသည့္အဖဲြ႔ကုိ သိန္လွေပါင္ႏွင့္ ေက်ာ္လွသိန္ နာမည္ႀကီး ပုိးကရင္ အဆုိေတာ္မ်ား၏ သီခ်င္းမ်ားကုိ စီစဥ္ေပး ရသည္။

(တန္းတူေရးႏွင့္ အျပန္အလွန္) ေလးစားမႈသည္ တပ္တြင္းေသြးစည္းညီညြတ္ေရး၏ အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္သည္။ (ေရေသာက္ျမစ္) ျဖစ္သည္။ မိမိ ဝင္တူးသည္၊ ေခတ္မွီ ေလသြင္း၊ ေလထုတ္စက္ မရွိ၊ ရွိတာႏွင့္ တူးသည္။ (၁ဝ) မိနစ္သာ ေနႏိုင္သည္၊ တုိက္ပဲြကာလ ဒဏ္ရာရရဲေဘာ္မ်ား ကုသရန္ ေျမေအာက္ ေဆး႐ုံေဆာက္ရန္ တူးၾကသည္။ ေျမပြ သျဖင့္ သစ္သားေဒါင့္ မေထာက္မွီ ေျမၿပိဳက်ေသာေၾကာင့္ ရဲေဘာ္သက္ေဇာ္ ေပါင္က်ဳိးသြားသျဖင့္ ဆက္လက္မတူးေတာ့ဘဲ ရပ္ထားလုိက္သည္။

ေရေလွာင္ကန္ေဆာက္ရန္ အဂၤေတ ပုိက္ႀကီးမ်ား ဝယ္၍ ေရေလွာင္ကန္လုပ္သည္။ ထင္းမီးေသြးမ်ား ဖုတ္ခုိင္းသည္။ မီးဖုိမ်ား ဝယ္ထားသည္။ မိမိတုိ႔ ေတာင္ယာမွ ထြက္ေသာ ေက်ာက္ဖ႐ုံသီး၊ ေရႊဖ႐ုံသီးးမ်ားကုိ သုိေလွာင္ထားသည္။ (စားတတ္တဲ့အပင္ အကုန္စုိက္၊ စားတတ္တဲ့ အေကာင္ အကုန္ေမြး) ရန္ “မူ” ခ်မွတ္ထားသည္။ ေဆးဌာန တာဝန္ခံ (Uncle Gyi) သည္ (Italian Goat) (ေခြး) မ်ား ေမြးထားသည္။ အေရးေပၚ ဟင္းအျဖစ္ စားရန္ျဖစ္သည္။

ပြိဳင့္ (၄၉၁) သည္ စီမံခ်က္အတုိင္း ျပီးလုေနျပီ ျဖစ္သည္။ အေသးစိတ္ လုိအပ္ခ်က္မ်ား စစ္ေဆးရသည္။ လက္နက္မ်ဳိးစံု က်ည္၊ ရိကၡာ၊ ေဆးဝါးမွ အစ ျပည့္စံုေနျပီ ျဖစ္သည္။ ရန္သူတက္လာႏိုင္ေသာ ေတာင္ေၾကာ၌ ျခံစည္း႐ိုးမကာဘဲ (၅) လက္မသံမ်ား စုိက္ထားေသာ သစ္ျပားမ်ားကုိ ခင္းထားရန္ႏွင့္ ဗံုးကုိသာ ခင္းထားရန္ တာဝန္က်မွ အႀကံျပဳလာ သျဖင့္ သေဘာတူလုိက္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာအႀကံျပဳခ်က္ျဖစ္သည္။

ရန္သူကုိ တလ တိတိ ဆဲြတုိက္မယ္၊ ထုိးစစ္ အေျခအေနကုိ ၾကည့္ျပီး အလယ္စည္းအဖြဲ႕ေတြ အျပင္စည္းထြက္ျပီး (ဘုတ္ျပင္း) ကုိ တုိက္မယ္။ (အိမ္ေနာက္ပူ အိမ္ေရွ႕ မခ်မ္းသာ) ဆုိသလုိ က်င့္သံုးမယ္။ ရန္သူေတြ အဖဲြ႕လုိက္ လက္နက္ခ်ခုိင္းမယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ေရျပတ္၊ အစားျပတ္ရင္ ၾကာၾကာမခံပါဘူး၊ (သူ႔ကို တုိက္ဖို႔ စဥ္းစားခ်ိန္မွာ မိမိကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ဘုိ႔) ဘယ္အထိ ျပင္ဆင္ျပီးျပီးလဲဆုိတာ စဥ္းစားရမယ္။ ေလးလပတ္ အစည္းအေဝးမွာ ေနာက္ဆံုးျပင္ဆင္မႈ အဆင့္ ဘယ္အထိျပီးျပီလဲဆုိတာ သိႏိုင္ဖို႔ အစည္းအေဝး ေခၚလုိက္သည္။

အလယ္စည္း ေျပာက္က်ား (၅) ဖဲြ႕ တာဝန္ခံ ဗုိလ္ထူးထူးကုိ -

“က်ည္၊ ရိကၡာ၊ ေဆးဝါး၊ ဗံုးမ်ဳိးစံု (M-14) (Claymore) (ပုိ႔ယမ္း-Cap) ေကာင္း မေကာင္း၊ စစ္ေဆးျပီးျပီလား။ စကားေျပာစက္သံုး ဓါတ္ခဲ၊ ဝွက္စာက အစ) ကြာ အားလံုး အဆင္သင့္ ရွိျပီလား”
“အားလံုးအသင့္ဘဲ”။

ေနာက္ ေဆးအဖဲြ႕တာဝန္ခံ (Uncle Gyi) ကုိ -

“ဆရာ အားလံုး အသင့္ဘဲ မဟုတ္လား”
“အားလံုးအသင့္ဘဲ”။

လက္နက္ႀကီးတာဝန္ခံႏွင့္ ဗံုးတာဝန္ခံ ဗုိလ္ကီးဒုိႏွင့္ ဗုိလ္ေက်ာ္လွ တုိ႔ႏွစ္ဦးကုိ -

“ဘယ္လုိလဲ၊ အားလံုး အသင့္ဘဲ မဟုတ္လား။ ဘာလုိလဲ”

“အားလံုးအသင့္ဘဲ” ဟု လက္နက္ႀကီး တာဝန္ခံ ဗုိလ္ကီးဒုိ မွေျပာေသာ္လည္း ဗံုးတာဝန္ခံ ဗုိလ္ေက်ာ္လွမွ -

“တစ္ခုလုိတယ္ဗ်၊ တိုက္ပဲြကာလ တလ တိတိ ဆုိေတာ့ ပင္ပန္းမယ္၊ အိပ္ပ်က္မယ္၊ ေဆးေကာင္း ဝါးေကာင္းေတြ ေဆာင္ထားဘုိ႔ လုိတယ္”
“ရပါတယ္ (Uncle Gyi) ဆီမွာ ေဆးေတြ အျပည့္ဘဲ”
“ဟာ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ က်ေနာ္ဆုိလုိတာ ဒီေဆး မဟုတ္ဘူး၊ ဟုိေဆးေလ”
“-သ -သ ဟုိေဆးဆုိတာလား၊ သိၿပီ၊ မပူနဲ႔ စီစဥ္ေပးမယ္”

ဗုိလ္ေကာ္လာမွ “က်၊ က်ေနာ္လဲ ပါတယ္ေနာ္” အထစ္အထစ္ႏွင့္ ဝင္ေျပာသည္။
“မပူနဲ႔ မင္းတပ္စုအတြက္ တင္မကဘူး၊ အားလံုးအတြက္ စီစဥ္ဘုိ႔ တပ္ရင္းတပ္ေထာက္ ဗုိလ္သန္းဝင္းကုိ စီစဥ္ ခုိင္းမယ္”

မွတ္ခ်က္။
ဟုိေဆး ဆုိတာ အျခားမဟုတ္ (အရက္) ကုိ ဆုိလုိသည္။

စစ္သားဆုိတာ ဘယ္တပ္ကဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေသနတ္ကုိင္ျပီး တဖက္ရန္သူကုိ အႏိုင္တုိက္ဖို႔ စုိင္းျပင္းေနၾကတာ စိတ္ပုတီးစိတ္ၿပီး နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားက်င့္သူေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ေန႔ေသမလား၊ ည ေသမလား ဘယ္သူမွ မသိၾကဘူး၊ ရွင္ေသမင္းကုိ သစၥာႏွံထားသူေတြ ျဖစ္တယ္၊ (အရက္) ေလာက္ေတာ့ ခြင့္ျပဳသင့္တယ္လို႔ ယူဆပါသည္။

အပိုင္း (၁၂)

တစ္ေန႔ သတင္းဆုိး တစ္ပုဒ္ ဝင္လာသည္။ “ပင္လယ္ျပင္မွ စက္ေလွႏွင့္ ျပန္ဝင္လာေသာ တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္း အဖဲြ႕အား ရန္သူမွ တန္ျပန္ ျခံဳခုိတုိက္ခုိက္သျဖင့္ ၄င္းႏွင့္အတူ ရဲေဘာ္ (၃) ေယာက္ က်ဆံုးသြားေၾကာင္း” ၄င္းအေလာင္းအား ကရင္ ရြာ၌ ျမဳပ္သည္ကုိ ပသ်ဴးရြာသားမ်ားက လာေရာက္ တူးေဖၚျပီး ၄င္းတုိ႔ရြာ၌ ျပန္ျမဳပ္ႏွံသျဖင့္ ကရင္ႏွင့္ ပသွ်ဴးရြာသားမ်ား အၾကား မေျပလည္မႈ ရွိၾကေၾကာင္း သိရသည္။ (လူထုေထာက္ခံမႈ အလြန္ရေၾကာင္း၊ စည္း႐ုံးေရးေကာင္းေၾကာင္း) သိရ သည္။ မိမိတုိ႔ တပ္ရင္းေထာက္ပံ့ေရးအတြက္ သစ္ကုမၸဏီ ႏွစ္ခု ရွိသည္။ (စလဝင္း) ႏွင့္ (ေက်ာက္ဘုရား) ျဖစ္သည္။ ၄င္းသစ္ ကုမၸဏီ ႏွစ္ခုအား သစ္မ်ားခုတ္ခြင့္ေပးျပီး သစ္အခြန္ ယူသည္။ ရန္သူ႕ထုိးစစ္ တစ္လ ခံစစ္စီမံခ်က္ (၉ဝ) ရာခုိင္ႏႈန္း ၿပီးေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အတြင္းစည္း၊ အလယ္စည္းႏွင့္ အျပင္စည္း မွအစ ျပင္ဆင္မႈ ၿပီးေနပါၿပီ။ (ရန္သူကုိ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မႈ မရွိဘဲ မတုိက္ႏွင့္) လူမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဖဲြ႔စည္းထားသည့္ ျပည္ေထာင္စု အငယ္ေလး မိမိသာ ရန္သူ႕ဗ်ဴဟာမွဴး ျဖစ္ခဲ့ေသာ္ မည္သုိ႔တုိက္မည္ကုိ သံုးသပ္ျပီး က်န္လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ျပင္ဆင္သည္။ ရန္သူ လာေရာက္ ေနရာယူျပီး ၁၂ဝ မမ၊ စိန္ေျပာင္း (၇၅) မမ ေနာက္ပြင့္႐ိုင္ဖယ္မ်ား ထားႏိုင္မည့္ေနရာမ်ား၌ မုိင္းခင္းရန္ ျပင္သည္။ လာေရာက္တုိက္ႏိုင္ေသာ ရန္သူ႕တပ္ရင္းမ်ားမွာ ခလရ (၂၂၄) (၂၆၂) (၂၅) (၁ရ) ႏွင့္ (၁ဝ၁) ျဖစ္သည္။ မိမိလက္နက္ငယ္ က်ည္ဖဲြ႕စည္းပံု အလက္ (၃ဝဝ) ထားၿပီး တုိက္ပဲြစဥ္တေလွ်ာက္လံုးအတြက္ (MK) ႏွင့္ (M 16) (၅) ေသာင္းစီ ထားရန္၊ (၈၁) မမ တလက္ (၂ဝဝ)၊ (.5) စက္ႀကီးအတြက္ (၅ဝဝဝ) အရံက်ည္မ်ား အျဖစ္ ထားရန္ စီစဥ္ထားျပီး ျဖစ္သည္။ အလံုးစံုျပင္ဆင္ထားသည္၊ ႐ုပ္ဝတၳဳပစၥည္း ျပင္ဆင္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ဘာလုိေသးလဲ၊ စဥ္းစားေသာ္ စိတ္ဓါတ္ခုိင္မာဖို႔ လုိသည္၊ စိတ္ဓါတ္ခုိင္မာမွ တုိက္စိတ္ခုိင္မာမည္၊ စိတ္ဓါတ္နဲ႔ တုိက္စိတ္ခုိင္မာဖို႔အတြက္ တပ္တြင္း စည္းလံုးညီညြတ္ဖို႔ လုိသည္၊ စည္းလံုးညီညႊတ္ဖို႔ တန္းတူမႈ (Equality) လုိသည္။ တပ္တြင္း တန္းတူမႈမ်ားအနက္ ဘာသာေရး တန္းတူမႈ မတည္ေဆာက္ႏိုင္ရင္လည္း စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မရႏိုင္ဘူး၊ (ဟုိဘာသာကုိ ဦးစားေပးတယ္၊ ဒီဘာသာကုိ ဦးစားေပးတယ္) လုိ႔ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ တပ္မွဴးရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္နဲ႔ ခရစ္ယာန္ ဘုရားရွစ္ခုိးေက်ာင္းႀကီး ေဆာက္ထားျပီး ျဖစ္သည္။ တပ္တြင္းရွိ ဘာသာစံု ရဲေဘာ္မ်ား၏ လုပ္အားျဖင့္ ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ တစ္ခုထဲကုိဘဲ ဦးစားေပးတယ္လုိ႔ မျမင္ေစရန္၊ မျဖစ္ေစရန္ အတြက္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ရဲေဘာ္ေတြကို “မင္းတုိ႔ ဘာလုိလဲ” လုိ႔ ေမးရာ “လျပည့္ လကြယ္ ေတာင္ေအာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ (ဗီြဒီယုိ) ျပခ်င္တယ္၊ ဆန္ တစ္လ တစ္အိတ္ လွဴခ်င္တယ္” တဲ့။ “ရတယ္” တပ္ေရးဗုိလ္ႀကီး စုိင္းမြန္ကုိ စီစဥ္ေပးရန္ ညႊန္ၾကားလုိက္သည္။ တဆက္ထဲ မြစၥလင္ရဲေဘာ္မ်ားကုိ “မင္းတုိ႔ ဘာလုိလဲ” လုိ႔ေမးရာ၊ “က်ေနာ္တုိ႔က လူလဲနည္းတယ္၊ ေရသံုးတာ မ်ားေတာ့၊ ဗလီ မေဆာက္ႏိုင္ဘူး၊ ေတာင္ေပၚကုိ ေရမခပ္တင္ ႏိုင္ဘူး၊ တေန႔ (နမာစ္) ငါးႀကိမ္ဖတ္ ခြင့္ေပးထားတာ လံုေလာက္ေနပါၿပီ၊ တန္းတူမႈ အျပည့္ရွိပါတယ္” ဟု အသက္အႀကီးဆံုးႏွင့္ ဝါအရင့္ဆံုး မုိဟာမက္ အီစြပ္မွ ေျပာလုိက္သည္။ တပ္တြင္း (Equality) (တန္းတူမႈ) ကုိ တည္ေဆာက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ရန္သူထုိးစစ္ဆင္လာရင္ တုိက္ဖို႔သာ ရွိေတာ့သည္။ – တပ္တြင္းတန္းတူမႈ (Equality) တည္ေဆာက္ထားျပီး ျဖစ္သည္။ – တပ္တြင္း ဒီမုိကေရစီက်င့္သံုးမႈ တည္ေဆာက္ထားျပီး ျဖစ္သည္။ – တပ္တြင္း အျပန္အလွန္ ေလးစား၊ တန္ဖိုးထားမႈ တည္ေဆာက္ထားျပီး ျဖစ္သည္။ – ျပည္ေထာင္စု အငယ္စားေလးလုိ သေဘာထားတည္ေဆာက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ကုိယ္စြမ္း ရွိသေလာက္၊ ဥာဏ္စြမ္း ရွိသေလာက္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔ ဗဟုိစစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္ (ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေစာဗုိလ္ျမ) ထံမွ ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ ဝင္လာသည္။ ေၾကးနန္းစာပါ အေၾကာင္း အရာကေတာ့ – “ဖူးကီးဒုိအား (DAB) စစ္ေၾကာင္းတြင္ တာဝန္ေပးရန္အတြက္ စစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ အျမန္သတင္းပုိ႔ရန္” ဟူ၍ ျဖစ္သည္။ ထုိသတင္းေၾကာင့္ တပ္တြင္း၌ အေတာ္ (ဂယက္) ႐ိုက္ သြားသည္။ ရဲေဘာ္တပ္မွဴး တပ္သားမ်ား မ်က္ရည္မ်က္ခြက္နဲ႔ လာေရာက္ေတြ႕ၾကသည္။ သူတုိ႔လဲ ျပန္လုိက္ၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘဝေတြ အတူ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ မိဘမဲ့ ဘဝ ေရာက္ရေတာ့မည္ ျဖစ္ေၾကာင္းလာေျပာၾကသည္။ သူတုိ႔နဲ႔ ခဲြခြာရမည္ကုိ စိတ္မေကာင္းပါ။ သို႔ေသာ္ “စစ္သားဆုိတာ မိမိကုိယ္ကုိ မိမိမပုိင္၊ အဖ ကရင္ျပည္က ပုိင္ေၾကာင္း၊ ေပးအပ္လာသမွ် တာဝန္မ်ားကုိ ထမ္းေဆာင္ပါ့မယ္၊ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အရပ္၊ ဘာတာဝန္ဘဲ ေပးေပး ထမ္းေဆာင္ပါ့မယ္လုိ႔ သစၥာဆုိထားၾကတယ္မဟုတ္လား။ ေနာက္ႏွစ္ရက္အတြင္း ဗဟုိစစ္ဦးစီးဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ သတင္းပုိ႔ရန္ ရဲေဘာ္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ခီ်တက္သြားၾကပါၿပီ။ (ယြားေလ) လူတုိက္ပဲြ၌ က်ဆံုးသြားေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ရဲေဘာ္အေပါင္းအား ဦးညြတ္လွ်က္။ စာေပသစၥာျဖင့္ – (ဖူးကီးဒုိ) (မန္းေရာဘတ္ဘဇန္) ဒီဇင္ဘာလ (၁၅)ရက္၊၂ဝဝ၉။ မွတ္ခ်က္။ (ယြာေဟလူ) တုိက္ပဲြကုိ မိမိသတ္မွတ္ခ်က္ တစ္လ တိတိ တုိက္မည္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာ္လည္း (4၅) ရက္ တုိင္ တုိက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ က်ည္ကုန္သြားျခင္း၊ ေနာက္ပုိင္းက က်ည္ မစီစဥ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္သာ ဆုတ္ေပးလုိက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲလြန္းျခင္းႏွင့္ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး ေျပာက္က်ားပစ္ခံေနရျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ ဗမာျပည္ ျပည္တြင္းစစ္ သမုိင္းတြင္ (ေပၚတာ) ကုိ ရဟတ္ယဥ္ႏွင့္ သယ္ယူပုိ႔ေဆာင္ေပးရျခင္းမွာဤ (ယြားေဟလူ) တုိက္ပဲြတပဲြသာ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟု သမုိင္းတြင္ခဲ့သည္။ ခလရ (၂၂၄) တပ္ရင္း ဖဲြ႕စည္းပံုပ်က္သြားသည္ ဟု ေနာက္ပုိင္း မိမိရဲေဘာ္မ်ား ေျပာျပခ်က္အရ သိရသည္။

အပိုင္း (၁၁)

ေဆာင္းပါးရွင္ – ဖထီး မန္းေရာဘဇန္

အပိုင္း (၁၀) ကို ဒီေနရာမွာ ႏွိပ္ၿပီး ျပန္လည္ေလ့လာ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္းႏွင့္ လႈပ္ရွားတပ္စိတ္သည္ ကရင္ရြာ၊ ပသ်ဴးရြာ၊ ဘိတ္ရြာမ်ား၌ စည္း႐ုံးေရး ဆင္းေနၾကသည္။ လူထု ႏွင့္ လက္ပြန္းတတီး ရွိေနျပီျဖစ္သည္။ လူထု ေထာက္ခံမႈကိုလည္း ရေနသည္။ နယ္ေျမ အေျခအေန၊ ရန္သူ႔ အေျခအေနမ်ား သတင္းပုိ႔လ်က္ ရွိသည္။ တပ္ၾကပ္ႀကီး တင္ထြန္းသည္ အသားျဖဴျဖဴ၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ႏွင့္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားလုိ လွပသူ ျဖစ္သည္။ ပ်ဳိတုိင္းႀကိဳက္သည့္ ႏွင္းဆီခုိင္ ျဖစ္ေနသည္။

ကရင္ႏွင့္ ဘိတ္သူမ်ားသည္ ခရစ္ယာန္ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ပသွ်ဴမ်ားမွာ အစၥလမ္ ဘာသာဝင္မ်ား ျဖစ္သျဖင့္ မိမိရဲေဘာ္မ်ားကုိ သတိေပးရမည္ ျဖစ္သည္။ “ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ မင္းတုိ႔ ဝက္နဲ႔ အရက္ ေရွာင္ႏိုင္ရင္၊ တေန႔ (နမာစ္) ငါးႀကိမ္ ဖတ္ႏိုင္ရင္ ပသ်ွဴး အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ႏိုင္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေဝးေဝးက ေရွာင္ ၾကေဟ့” ဟု သတိေပး လုိက္သည္။

တေန႔ သတင္းေကာင္းတစ္ခု ဝင္လာသည္။ “(ေရငံႀကီး) ရန္သူ႔စခန္းမွ လက္နက္(၁၅)လက္ သိမ္းပုိက္ရရွိေၾကာင္း” တုိက္ပဲြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မတုိက္ရဘဲ အလြယ္တကူ တုိက္ႏိုင္ခဲ့ေၾကာင္း သတင္းဝင္လာသည္။ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဳေၾကာင္း၊ အေျခအေန ေပးလာပါက တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ ျပန္တက္ခဲ့ရန္ႏွင့္ ဂုဏ္ျပဳပဲြ က်င္းပေပးမည့္အေၾကာင္း သတင္းေပး လုိက္သည္။

တပ္ရင္းဌာနခ်ဳပ္ ခံစစ္စီမံခ်က္လည္း ၿပီးသေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ (ကီးဒုိ) ခံစစ္ကုန္းရွိ ကတုတ္အားလံုးႏွင့္ ေျမေအာက္မွ ဆက္သြယ္သြားလာႏိုင္ေသာ ေျမေအာက္ဥမင္လႈိင္ေခါင္း ဆက္တူးရန္သာ ရွိေနသည္။ တူးရာ၌ ဘယ္ဘက္ အျခမ္းကုိ တူးသည့္ အဖဲြ႔သည္ ရန္ကုန္သားမ်ား အပါအဝင္ ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚသားမ်ား ျဖစ္ၾကျပီး ညာဘက္ျခမ္း တူးသူမ်ားမွာ (ဖါးအံ) (ျမေျပ) အေရွ႕ပုိးကရင္ ရဲေဘာ္မ်ား ျဖစ္သည္။ အေမာေျပေစရန္အတြက္ (ကက္ဆက္) ႏွစ္လံုး စီစဥ္ေပးရသည္။ ဘယ္ဘက္ ျခမ္းကုိ တူးေနသည့္ အဖဲြ႕သည္ စုိင္းထီးဆုိင္၊ ေမဆြိ စတီရီယုိ သီခ်င္းမ်ားကုိ ႏွစ္ခ်ဳိက္ျပီး ညာဘက္ျခမ္းကုိ တူးသည့္အဖဲြ႔ကုိ သိန္လွေပါင္ႏွင့္ ေက်ာ္လွသိန္ နာမည္ႀကီး ပုိးကရင္ အဆုိေတာ္မ်ား၏ သီခ်င္းမ်ားကုိ စီစဥ္ေပး ရသည္။

(တန္းတူေရးႏွင့္ အျပန္အလွန္) ေလးစားမႈသည္ တပ္တြင္းေသြးစည္းညီညြတ္ေရး၏ အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္သည္။ (ေရေသာက္ျမစ္) ျဖစ္သည္။ မိမိ ဝင္တူးသည္၊ ေခတ္မွီ ေလသြင္း၊ ေလထုတ္စက္ မရွိ၊ ရွိတာႏွင့္ တူးသည္။ (၁ဝ) မိနစ္သာ ေနႏိုင္သည္၊ တုိက္ပဲြကာလ ဒဏ္ရာရရဲေဘာ္မ်ား ကုသရန္ ေျမေအာက္ ေဆး႐ုံေဆာက္ရန္ တူးၾကသည္။ ေျမပြ သျဖင့္ သစ္သားေဒါင့္ မေထာက္မွီ ေျမၿပိဳက်ေသာေၾကာင့္ ရဲေဘာ္သက္ေဇာ္ ေပါင္က်ဳိးသြားသျဖင့္ ဆက္လက္မတူးေတာ့ဘဲ ရပ္ထားလုိက္သည္။

ေရေလွာင္ကန္ေဆာက္ရန္ အဂၤေတ ပုိက္ႀကီးမ်ား ဝယ္၍ ေရေလွာင္ကန္လုပ္သည္။ ထင္းမီးေသြးမ်ား ဖုတ္ခုိင္းသည္။ မီးဖုိမ်ား ဝယ္ထားသည္။ မိမိတုိ႔ ေတာင္ယာမွ ထြက္ေသာ ေက်ာက္ဖ႐ုံသီး၊ ေရႊဖ႐ုံသီးးမ်ားကုိ သုိေလွာင္ထားသည္။ (စားတတ္တဲ့အပင္ အကုန္စုိက္၊ စားတတ္တဲ့ အေကာင္ အကုန္ေမြး) ရန္ “မူ” ခ်မွတ္ထားသည္။ ေဆးဌာန တာဝန္ခံ (Uncle Gyi) သည္ (Italian Goat) (ေခြး) မ်ား ေမြးထားသည္။ အေရးေပၚ ဟင္းအျဖစ္ စားရန္ျဖစ္သည္။

ပြိဳင့္ (၄၉၁) သည္ စီမံခ်က္အတုိင္း ျပီးလုေနျပီ ျဖစ္သည္။ အေသးစိတ္ လုိအပ္ခ်က္မ်ား စစ္ေဆးရသည္။ လက္နက္မ်ဳိးစံု က်ည္၊ ရိကၡာ၊ ေဆးဝါးမွ အစ ျပည့္စံုေနျပီ ျဖစ္သည္။ ရန္သူတက္လာႏိုင္ေသာ ေတာင္ေၾကာ၌ ျခံစည္း႐ိုးမကာဘဲ (၅) လက္မသံမ်ား စုိက္ထားေသာ သစ္ျပားမ်ားကုိ ခင္းထားရန္ႏွင့္ ဗံုးကုိသာ ခင္းထားရန္ တာဝန္က်မွ အႀကံျပဳလာ သျဖင့္ သေဘာတူလုိက္သည္။ ေကာင္းမြန္ေသာအႀကံျပဳခ်က္ျဖစ္သည္။

ရန္သူကုိ တလ တိတိ ဆဲြတုိက္မယ္၊ ထုိးစစ္ အေျခအေနကုိ ၾကည့္ျပီး အလယ္စည္းအဖြဲ႕ေတြ အျပင္စည္းထြက္ျပီး (ဘုတ္ျပင္း) ကုိ တုိက္မယ္။ (အိမ္ေနာက္ပူ အိမ္ေရွ႕ မခ်မ္းသာ) ဆုိသလုိ က်င့္သံုးမယ္။ ရန္သူေတြ အဖဲြ႕လုိက္ လက္နက္ခ်ခုိင္းမယ္။ ဒီေကာင္ေတြ ေရျပတ္၊ အစားျပတ္ရင္ ၾကာၾကာမခံပါဘူး၊ (သူ႔ကို တုိက္ဖို႔ စဥ္းစားခ်ိန္မွာ မိမိကုိယ္ကုိ ကာကြယ္ဘုိ႔) ဘယ္အထိ ျပင္ဆင္ျပီးျပီးလဲဆုိတာ စဥ္းစားရမယ္။ ေလးလပတ္ အစည္းအေဝးမွာ ေနာက္ဆံုးျပင္ဆင္မႈ အဆင့္ ဘယ္အထိျပီးျပီလဲဆုိတာ သိႏိုင္ဖို႔ အစည္းအေဝး ေခၚလုိက္သည္။

အလယ္စည္း ေျပာက္က်ား (၅) ဖဲြ႕ တာဝန္ခံ ဗုိလ္ထူးထူးကုိ -

“က်ည္၊ ရိကၡာ၊ ေဆးဝါး၊ ဗံုးမ်ဳိးစံု (M-14) (Claymore) (ပုိ႔ယမ္း-Cap) ေကာင္း မေကာင္း၊ စစ္ေဆးျပီးျပီလား။ စကားေျပာစက္သံုး ဓါတ္ခဲ၊ ဝွက္စာက အစ) ကြာ အားလံုး အဆင္သင့္ ရွိျပီလား”
“အားလံုးအသင့္ဘဲ”။

ေနာက္ ေဆးအဖဲြ႕တာဝန္ခံ (Uncle Gyi) ကုိ -

“ဆရာ အားလံုး အသင့္ဘဲ မဟုတ္လား”
“အားလံုးအသင့္ဘဲ”။

လက္နက္ႀကီးတာဝန္ခံႏွင့္ ဗံုးတာဝန္ခံ ဗုိလ္ကီးဒုိႏွင့္ ဗုိလ္ေက်ာ္လွ တုိ႔ႏွစ္ဦးကုိ -

“ဘယ္လုိလဲ၊ အားလံုး အသင့္ဘဲ မဟုတ္လား။ ဘာလုိလဲ”

“အားလံုးအသင့္ဘဲ” ဟု လက္နက္ႀကီး တာဝန္ခံ ဗုိလ္ကီးဒုိ မွေျပာေသာ္လည္း ဗံုးတာဝန္ခံ ဗုိလ္ေက်ာ္လွမွ -

“တစ္ခုလုိတယ္ဗ်၊ တိုက္ပဲြကာလ တလ တိတိ ဆုိေတာ့ ပင္ပန္းမယ္၊ အိပ္ပ်က္မယ္၊ ေဆးေကာင္း ဝါးေကာင္းေတြ ေဆာင္ထားဘုိ႔ လုိတယ္”
“ရပါတယ္ (Uncle Gyi) ဆီမွာ ေဆးေတြ အျပည့္ဘဲ”
“ဟာ မဟုတ္ဘူးဗ်၊ က်ေနာ္ဆုိလုိတာ ဒီေဆး မဟုတ္ဘူး၊ ဟုိေဆးေလ”
“-သ -သ ဟုိေဆးဆုိတာလား၊ သိၿပီ၊ မပူနဲ႔ စီစဥ္ေပးမယ္”

ဗုိလ္ေကာ္လာမွ “က်၊ က်ေနာ္လဲ ပါတယ္ေနာ္” အထစ္အထစ္ႏွင့္ ဝင္ေျပာသည္။
“မပူနဲ႔ မင္းတပ္စုအတြက္ တင္မကဘူး၊ အားလံုးအတြက္ စီစဥ္ဘုိ႔ တပ္ရင္းတပ္ေထာက္ ဗုိလ္သန္းဝင္းကုိ စီစဥ္ ခုိင္းမယ္”

မွတ္ခ်က္။
ဟုိေဆး ဆုိတာ အျခားမဟုတ္ (အရက္) ကုိ ဆုိလုိသည္။

စစ္သားဆုိတာ ဘယ္တပ္ကဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေသနတ္ကုိင္ျပီး တဖက္ရန္သူကုိ အႏိုင္တုိက္ဖို႔ စုိင္းျပင္းေနၾကတာ စိတ္ပုတီးစိတ္ၿပီး နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားက်င့္သူေတြ မဟုတ္ဘူး၊ ေန႔ေသမလား၊ ည ေသမလား ဘယ္သူမွ မသိၾကဘူး၊ ရွင္ေသမင္းကုိ သစၥာႏွံထားသူေတြ ျဖစ္တယ္၊ (အရက္) ေလာက္ေတာ့ ခြင့္ျပဳသင့္တယ္လို႔ ယူဆပါသည္။